*by Giannis Papakrivopoulos

Έχουν περάσει 10 αγωνιστικές οπότε είναι μια καλή στιγμή να δούμε τι έχει κάνει ο Παναθηναϊκός μέχρι στιγμής, που είναι καλός, που χρειάζεται βελτίωση και τι περιμένουμε στην συνέχεια.

Overall

Το ρεκόρ της ομάδας είναι 7-3 και ισοβαθμεί με 4 άλλες ομάδες στην 2η θέση, τις:

  • 1. Bayern (W at Home)
  • 2. Ολυμπιακό (L at Home)
  • 3. Paris (L away)
  • 4. Barcelona (-)

Η ομάδα έχει 4-6 στα vs-@ μέχρι στιγμής (εντός-εκτός για όποιον δεν βλέπει NBA) και το Record έχει σχηματιστεί από τα παρακάτω αποτελέσματα:


Από αυτά τα παιχνίδια, το highlight είναι η νίκη κόντρα στην 1η Φενερ και το Lowlight δεν θα μπορούσε να είναι άλλο παρά η ήττα κόντρα στην (εξαιρετική μετά από αυτό το ματς) Paris.

Offensive stats

Δεν είναι νομίζω περίεργα σε πολλούς τα (mostly positive) στοιχεία που θα παραθέσω εδώ. Ο Παναθηναϊκός είναι:

  • 1ος σε ORTG με 121.8
  • 2ος σε PPG με 86.5
  • 3ος σε 2FG% με 59.2%
  • 1ος σε 3FG% με 41.3% (η μόνη ομάδα με >40%)
  • 1ος σε eFG% με 60.2 (ο 2ος έχει 58%, μεγάλη διαφορά)
  • 4ος σε AST με 19.1 (πέρσι 16,6)
  • 4ος σε AST% με 26.9 (πέρσι 23.6)

Νούμερα σαφώς εξαιρετικά ενώ παράλληλα έχει μειώσει τον αριθμό των λαθών από πέρσι έστω και ελάχιστα (12.3 vs 12.5).

Το μεγάλο ερωτηματικό βέβαια από πέρσι είναι η ικανότητα της ομάδας στο transition. Θεωρητικά άλλωστε, 2 εκ των 3 μεταγραφών (Brown, Osman) έγιναν ΚΑΙ ΜΕ γνώμονα αυτό. Η πραγματικότητα βέβαια είναι διαφορετική.
Ενώ το Pace της ομάδας είναι ανεβασμένο από πέρσι (71.0 vs 69.9), ο ΠΑΟ είναι 3ος από το τέλος σε FGA per Game με 60.5 ενώ οι αντίπαλοί του εκτελούν 64.5. Δηλαδή 4 παραπάνω κατοχές που όλες καταλήγουν με προσπάθεια στο καλάθι σε ένα άθλημα κατοχών είναι μεγάλο θέμα αλλά πιστεύω είναι κυρίως αμυντικό θέμα οπότε θα αναλυθεί στα Defensive Stats.

Ποιοι είναι οι πρωτεργάτες αυτής της εξαιρετικής επίθεσης:
1) Mathias Lessort:

O Γάλλος έχει συνεχίσει από εκεί που σταμάτησε πέρσι και δεν νομίζω να τίθεται αμφιβολία ότι είναι ο καλύτερος Center στην Ευρωλίγκα.
Τα νούμερα του μπορείτε να τα βρείτε εδώ: https://3stepsbasket.com/player/mathias-lessort?season=euroleague-2025

Αξιοσημείωτη η τρομακτική του βελτίωση στο finishing στην ρακέτα (από 63% σε 7.76 προσπάθειες ανά αγώνα στο 83% σε 7.1), και δεν είναι τυχαίο ότι ο Παναθηναϊκός έχει πάντα ως 1ο Gameplan να τον «ταΐσει» στην ρακέτα.
(μήπως ο συμπαθητικός Λάζαρος Παπαδόπουλος θα ακουμπούσε τελικά την μπάλα σε ένα πλαίσιο σαν αυτό😉).
Αυτό αποτυπώνεται και στο ORTG της ομάδας το οποίο είναι 122.9 όσο παίζει ο Center από την Μαρτινίκα.

2) Kendrick Nunn:

Οκ δεν χρειάζεται να ειπωθούν πολλά. Ο Nunn είναι το Focal Point αυτής της ομάδας στις εκτελέσεις από την περιφέρεια, κάτι που αποτυπώνεται από το 28.5% usage rate του (μικρότερο από πέρσι αλλά μεγάλο γενικά).
Αν υπάρχει κάτι αξιοσημείωτο είναι:

α) Ενώ άρχισε με 33% από το τρίποντο στις πρώτες 4 αγωνιστικές (8/24), στις υπόλοιπες 6 εκτελεί με 14/30 και συνολικά εκτελεί με 22/54 (40.7%), ένα ποσοστό ανάλογο του περσινού (41%).

β) Το βελτιωμένο finishing στην ρακέτα σε σχέση με πέρσι (56% vs 46% με 6.1 Attempts per Game και τις 2 χρονιές)
Τα νούμερα του μπορείτε να τα βρείτε εδώ:
https://3stepsbasket.com/player/kendrick-nunn?season=euroleague-2025

3) Juancho Hernangomez:

Ο φετινός Juancho μέχρι στιγμής είναι χάρμα οφθαλμών. Για την άμυνα είναι όλα γνωστά από πέρσι (ίσως ο καλύτερος αμυντικός Forward στην Ευρωλίγκα και ένας καλός αμυντικός για NBA standards as well) ωστόσο φέτος η επιθετική του ικανότητα είναι βελτιωμένη σε μεγάλο βαθμό.
Αυτό οφείλεται:

α) Στην δική του βελτίωση στο μακρινό σουτ. Το περσινό 26.4% (19/72) έχει γίνει 54.8% (17/31), το οποίο δεν θα μείνει λογικά εκεί αλλά η σημασία είναι ότι ο Ισπανός είναι Legit threat και δεν μπορούν οι ομάδες απλά να του «δίνουν» το σουτ

β) Στην βελτίωση της «Χημείας» των παικτών. Ο Ισπανός λατρεύει να κόβει, να κάνει πράγματα τα οποία τα βλέπεις κυρίως από Forwards που αγωνίζονται σε motion based offenses (Cavaliers, Ολυμπιακός, etc) και φέτος αυτό το στοιχείο αξιοποιείται πολύ παραπάνω από μια ομάδα που ήδη έβγαζε εξαιρετικές προϋποθέσεις για τις περισσότερες εκτελέσεις της.

Παράλληλα ο ίδιος δεν χάνει τόσο τα lay-up (ξεχνάμε το παιχνίδι με τον αιώνιο…). Πέρσι έχει 21/39 στην ρακέτα και συνολικά 50% δίποντο ενώ φέτος, μόνο σε 10 ματς έχει 24/38 στην ρακέτα και 63.5% δίποντο συνολικά.
Η βελτίωση αυτή αποτυπώνεται και στην ατομική του επίδοση (10.4ppg σε 26 λεπτά ανά αγώνα) και στο ORTG της ομάδας (126.8 όταν αγωνίζεται)
Τα νούμερα του μπορείτε να τα βρείτε εδώ:
https://3stepsbasket.com/player/juancho-hernangomez?season=euroleague-2025

Φυσικά και άλλοι παίκτες έχουν συμβάλλει στην εικόνα, ωστόσο επιλέγονται τα focal points της ομάδας (οι 3 πρώτοι scorer) για να μην μακρηγορούμε.


Honorable mentions οι ραψωδίες του Κώστα Σλούκα στην Κωνσταντινούπολη και του Jerian Grant στην Μπολόνια, που οδήγησαν σε μεγάλα διπλά.

Defensive Stats

Η άμυνα του παναθηναϊκού είναι σε μια περίεργη θέση. Τα γενικά στατιστικά δείχνουν μια «καλή» εικόνα ωστόσο οι φίλαθλοι της ομάδας κάνουν λόγο για κακή περιφερειακή άμυνα, για αδυναμία στο αμυντικό Rebound, για χαμένες περιστροφές, κ.α. Αφού παραθέσω τα στατιστικά, θα προσπαθήσω να εξηγήσω που οφείλεται αυτό το frustration του κόσμου και θα παραθέσω προσωπική γνώμη.

Ο Παναθηναϊκός είναι:

  • 6ος σε DRTG (113.1)
  • 7ος σε Points Allowed per Game (80.9)
  • 7ος σε συνολικό Opp FG% (46.7%)
  • 8ος σε Opp 2FG% (53.9%)
  • 11ος σε Opp 3FG% (36.8%)

Περι Rebounding ο Παναθηναϊκός είναι:

  • 7ος σε Total Rebounds (34.9)
  • 3ος σε DEF Rebound (25.1)
  • 14ος σε OFF Rebound (9.8)*
  • 1ος σε Opp Rebounds per game (31.9)
  • 2ος σε Opp DEF Rebounds per game (21.3)*
  • 5ος σε Opp Offensive Rebounds (10.5)

*Αυτά οφείλονται στο ότι έχεις πολύ αποτελεσματική επίθεση, we don’t rebound well because we shoot well.

Στα hustle stats ο Παναθηναϊκός είναι:

  • 2ος σε Steals με 8.1
  • 4ος σε Blocks με 3
  • 8ος σε Opp Turnovers per Game με 12.1

Οπότε, έχει δίκιο ο κόσμος; Well… they do and they don’t.


Η περιφερειακή σου άμυνα είναι, ας το θέσουμε τίμια, mediocre. Ωστόσο παρατηρούνται μεγάλες διακυμάνσεις στην απόδοση των αντιπάλων.
Μέχρι στιγμής η ομάδα έχει δεχτεί:

  • 9/31 @Alba, 29%
  • 9/27 vs Bayern, 33%
  • 7/29 @Paris, 24.1%
  • 15/33 @Real, 45.5%
  • 12/29 @Fener, 41.4%
  • 7/27 vs ASVEL, 25.9%
  • 15/30 @ Crvena Zvezda, 50%
  • 12/24 vs Olympiacos, 50%
  • 5/19 vs Maccabi, 26.3%
  • 8/20 @Virtus, 40%


Με εξαίρεση το ματς με την Μπαγερν, είτε δέχεσαι ≥40% είτε ≤ 30%, με 5 και 4 παιχνίδια σε κάθε κατηγορία. Ο κόσμος θα θυμάται τα αρνητικά extremes ως το standard σου πιο εύκολα από τα θετικά extremes για αυτό οι extreme αναφορές για κάκιστη άμυνα κυριαρχούν στο twitter.

Still, o Παναθηναϊκός οφείλει να βελτιωθεί στο μαρκάρισμα του περιφερειακού σουτ αν θέλει να διεκδικήσει το Back-to-Back με αξιώσεις


Στο Rebounding αποδεδειγμένα είσαι καλός φέτος. Παίρνεις 3 Rebound παραπάνω από τον αντίπαλο κάτι που σε κάνει την 2η καλύτερη ομάδα στο out-rebounding, πίσω από την Fener, ενώ και δεν παραχωρείς πολλά επιθετικά.
Ωστόσο και εκεί παρατηρούνται μεγάλες διακυμάνσεις και τι είπαμε, ο κόσμος θα θυμάται τα αρνητικά extremes πιο εύκολα και θα τα γενικεύει.


Μέχρι στιγμής η ομάδα έχει δεχτεί (OFF Rebounds):

  • 12 @Alba
  • 9 vs Bayern
  • 17 @Paris
  • 12 @Real
  • 7 @Fener
  • 5 vs ASVEL
  • 7 @ Crvena Zvezda
  • 10 vs Olympiacos (6 o Milutinov)
  • 13 vs Maccabi
  • 13 @Virtus


Οι επιδόσεις στα τελευταία παιχνίδια είναι όντως αρνητικές για αυτό υπάρχει και η (υπερβολική) γκρίνια. Βέβαια έχουμε πάρει πολλά αμυντικά rebound σε αυτά τα ματς, αλλά αυτή είναι η ζωή του τερματοφύλακα: κανείς δεν θα θυμάται τις 20 φορές που έσωσες την εστία και θα θυμάται τις 2 που παραβιάστηκε.
Άλλωστε στο παρακάτω γράφημα (courtesy of 3stepsbasket) μπορούμε να δούμε ότι ο Παναθηναϊκός, για κάθε επιθετικό rebound του αντιπάλου, παίρνει 2.39 αμυντικά rebound, επίδοση που τον βάζει στην 4η θέση.


Το αντίστοιχο περσινό νούμερο είναι 2.186 αμυντικά για 1 επιθετικό, επίδοση που τον τοποθετεί στην 12η θέση της περσινής αγωνιστικής περιόδου!!



Αν ήταν να βρω έναν κοινό παρονομαστή στην πλειοψηφία των κακών αμυντικών διαστημάτων της ομάδας αυτός, δυστυχώς, είναι ο Omer Yurtseven.
O Τούρκος είναι πλήρως χαμένος στις περιστροφές, έχει πολύ αργά πόδια και συχνά δεν κατανοεί που πρέπει να βοηθάει. Θα έλεγε κανείς ότι είναι ψηλός που επιβάλλεται να παίζει drop καθώς η συγκεκριμένη άμυνα καλύπτει όλες αυτές τις αδυναμίες ενώ ταυτόχρονα ο ίδιος είναι ok rim protector.
Ο Παναθηναϊκός προσπαθεί να τον εντάξει όμως στο πλαίσιο της ομάδας, μιας ομάδας που 90/100 on ball screen θα αμυνθεί με hedge out, έναν τρόπο άμυνας που εκθέτει όλες τις αδυναμίες που αναφέρθηκαν. Αποτέλεσμα είναι στα λεπτά του Yurtseven η ομάδα να «δίνει» τους περισσότερους και ταυτόχρονα τους πιο εύκολους πόντους στον αντίπαλο.

Με τον Yurtseven μέσα, ο Παναθηναϊκός έχει 122 DRTG, επίδοση χειρότερη από όλα τα συνολικά DRTG των ομάδων στην ενώ με τον Mathias Lessort, ο παναθηναϊκός έχει 106.9 DRTG, επίδοση που θα ήταν η 2η καλύτερη στην Ευρωλίγκα!!


Η ιστορία έχει δείξει ότι ο Ataman δεν έχει θέμα να πορευθεί με λίγους παίκτες στα κρίσιμα και ο Τούρκος καλείται να το βρει πίσω αλλιώς θα μείνει πίσω στο rotation, όσο και αν σαρώνει στο ελληνικό πρωτάθλημα. Η επιστροφή του Κώστα στo rotation άλλωστε του δημιουργεί επιπρόσθετο ανταγωνισμό για την θέση.

Προσωπικές μου γνώμες στο θέμα Omer Yurtseven είναι οι εξής:

  • 1) Μπορείς να «κρύψεις» έναν Guard στην άμυνα. Μπορείς να «κρύψεις και έναν Forward» (O MVP Sasha Vezenkov και ο Ντίνος Μήτογλου αποτελούν τρανά παραδείγματα). Έναν κακό αμυντικό στην θέση 5 ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ να τον κρύψεις!! Ακόμη και η άμυνα drop που αναφέρθηκε είναι μια άμυνα που μπορεί να παιχτεί αποτελεσματικά εναντίον συγκεκριμένων παιχτών, σίγουρα όχι εναντίον των περισσότερων guard των αντιπάλων Contenders.
  • 2) O Τούρκος στην επίθεση έχει κάνει πολύ καλό fit με τον Κώστα Σλούκα. Αναμενόμενο ένας καλός PnR ψηλός να κολλήσει με έναν παίκτη που έκανε μάγκες τους Hassan Martin και Tarik Black μπροστά. Βέβαια ο Κώστας, ενώ προσπαθεί πίσω, δεν είναι ο τοπ αμυντικός με αποτέλεσμα ήδη να έχεις 2 παίκτες «στόχους» πίσω.
  • 3) Ιστορικά στο Μπάσκετ, οι 2nd units σκοράρουν λιγότερο από τις 1st (Μπράβο Mr Obvious τι έγραψες τώρα!!!!). Οπότε θες οι «παγκίτες» σου να δείχνουν σκληράδα, να τρέχουν σε κάθε περιστροφή, σε κάθε μπάλα. Το προφίλ του Yurtseven δεν είναι προφίλ τέτοιου παίκτη. Τα στοιχεία του Κώστα, ενώ δεν είναι ιδανικά, είναι πολύ πιο κοντά στο τι ζητείται από τον ρόλο. Μια ματιά στην περσινή εικόνα του «Καλού Hernangomez» θα σας βοηθήσει να καταλάβετε τι εννοώ.


Honorable Mentions αποτελούν οι Cedi Osman, Ντίνος Μήτογλου και σε έναν βαθμό ο Lorenzo Brown.

O Cedi ακόμη χάνεται στις περιστροφές, η προσωπική του άμυνα επίσης δεν είναι εκεί που την θέλει η ομάδα ακόμη. Ωστόσο έχει δείξει flashes του ότι μπορεί να είναι ένας reliable two way player και έχει την ικανότητα να μπει στο παρκέ «κρύος» και να κάνει την διαφορά (π.χ 4ο δεκάλεπτο με Μακάμπι).

Προσωπική μου άποψη είναι ότι είναι θέμα χρόνου να είναι καλός, άλλωστε οι δηλώσεις του δείχνουν ότι ξέρει που βρίσκεται και ότι «νιώθει» από το άθλημα.

Ο Lorenzo είναι εδώ γιατί είτε είναι liability, είτε γιατί είναι super solid πίσω στην άμυνα. Το DEF Rating της ομάδας με αυτόν είναι στο 106.7 αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι παίζει κυρίως μαζί με τον Lessort στο παρκέ. Αν μπορέσει να δείξει το δεύτερο πρόσωπο πιο συχνά, αυτόματα γίνεται πιο εύκολη η ζωή του Παναθηναϊκού καθώς ο «εγκέφαλός» του στην επίθεση δεν είναι ταυτόχρονα στόχος πίσω.

Για τον Ντίνο, ότι έχει ειπωθεί πέρσι, ισχύει και φέτος. Βέβαια φέτος ο Juancho μπροστά είναι πολύ αποτελεσματικός με αποτέλεσμα να έχει την μερίδα του λέοντος στην θέση του PF.
Προσωπική μου άποψη είναι ότι ο Ντίνος ίσως να έπρεπε να σκεφτεί την αλλαγή θέσης και να πάει στο «5». Δεν είναι ότι δεν μπορεί να σπρώξει πίσω άλλωστε, τα πόδια του στις περιστροφές είναι το κύριο ζήτημα. Βέβαια η θέση 5 συνοδεύεται με πάρα πολλές ευθύνες στην off ball κίνηση μπροστά και στις βοήθειες πίσω και ο Ντίνος δεν έχει δείξει να τις κατανοεί σε πολύ καλό βαθμό όσο έχει αγωνιστεί φέτος στο 5.


Μια Κουβέντα για την Διαιτησία

Θα ξεκινήσω λέγοντας ένα γεγονός σχετικό με τον κόσμο των ΜΜΕ.
Η έλλειψη δεδομένων και απόψεων δεν μειώνει την παραπληροφόρηση: αντιθέτως την ενισχύει. Και την ενισχύει πολύ. Οπότε όταν βλέπετε κάποιον να μιλάει για «τοξικότητα», για τον κόσμο που πάντα θα του φταίει ο διαιτητής, κ.α τέτοια καλά, ο συγκεκριμένος είτε έχει άγνοια της κατάστασης, είτε «ανήκει» κάπου.

Από την άλλη, είναι ξεκάθαρο ότι οι διαιτητές είναι άνθρωποι και ότι θα λάβουν λανθασμένες αποφάσεις, ειδικά σε μια τόσο physical λίγκα σαν την Euroleague. Έτσι τα παιχνίδια στην ευρωλίγκα χωρίζονται σε 3 κατηγορίες:

1. Τα soft Παιχνίδια:
Αυτά είναι τα παιχνίδια που οι διαιτητές επιλέγουν να σφυρίζουν κυριολεκτικά τα πάντα, ή έστω τις περισσότερες απλές επαφές. Συνήθως είναι unwatchable αν δεν στηρίζεις κάποια ομάδα που παίζει.

2. Τα Physical Παιχνίδια:
Εδώ ανήκουν τα περισσότερα ματς της διοργάνωσης. Οι διαιτητές επιλέγουν να αγνοούν κάποια ελαφριά Hand Check, και συχνά στα drive και στα box out ο παίκτης δεν μπορεί να περιμένει να πάει στις βολές αν δεν είναι δυνατή η επαφή.

3. Τα Dirty Παιχνίδια:
Εδώ ανήκουν τα παιχνίδια που απλά οι διαιτητές το χάνουν. Ενώ προσπαθούν να το κρατήσουν στο physical κομμάτι, απλά δεν μπορούν. Παιχνίδια της Ζαλγκίρις στην Λιθουανία, η σειρά Ολυμπιακός-Μπαρτσελόνα, η Μπαρτσελόνα του Σαρας είναι τρανά παραδείγματα. Αυτά είναι συνήθως unwatchable απλά στην Ευρώπη ο κόσμος τείνει να τα προτιμάει από τα soft παιχνίδια.

Όσο τα παιχνίδια στην Ευρώπη είναι ανάμεσα στο 2 και στο 3, τόσο πιο πολλά παράπονα θα έχουμε από εκάστοτε μεριά.

Υπάρχουν παιχνίδια που η μια ομάδα αντιμετωπίζεται λες και παίζει soft match ενώ ο αντίπαλός της λες και παίζει physical match.
Αυτές οι διαιτησίες είναι οι χειρότερες γιατί εκεί υπάρχει ξεκάθαρη εύνοια και οδηγεί σε υποψία δόλου.
Παράδειγμα τέτοιας διαιτησίας είναι το 1ο ημίχρονο του 2ου τελικού στο ΣΕΦ.
Επίσης, υπάρχουν παιχνίδια που ο ένας «δέρνει» πολύ παραπάνω από τον άλλο αλλά οι διαιτητές μοιράζουν τα σφυρίγματα με ισάριθμα νούμερα σε Φαουλ, Βολές, etc.

Αυτό επίσης είναι κακή διαιτησία αλλά προκύπτει από την αντίληψη των διαιτητών ότι «πρέπει» να μοιράσουν «δίκαια» τα σφυρίγματα.

Για αυτό δεν πρέπει να βλέπουμε στεγνούς αριθμούς φάουλ και βολών για να κρίνουμε αν κάποιος έχει αδικηθεί από την διαιτησία.

Παράδειγμα τέτοιας διαιτησίας ήταν το Paris – Παναθηναϊκός όπου τα φαουλ και οι βολές είναι μοιρασμένα (25-26 οι βολές, 23-21 τα φάουλ) ενώ οι γηπεδούχοι έδερναν πολύ παραπάνω.

P.S 1: Περί των σχολίων που λένε ότι ο Χ παίκτης ξέρει να πηγαίνει στην γραμμή γιατί πουλάει την επαφή, ο άλλος απλά μπουκάρει μέσα και δεν ξέρει άρα είναι λογικό να μην πηγαίνει έχω να πω ένα πράγμα.
Αυτή την λογική την έχουν τα παιδιά του δημοτικού!!

P.S 2: Πολύ συχνά οι φίλαθλοι/οπαδοί θα βλέπουμε όλες τις φορές που ευνοείται ο αντίπαλος και σπάνια τις δικές μας.
Ναι ο Σλούκας κάνει βήματα πριν δώσει στον Lessort και αυτός καρφώσει για το 68-69 απέναντι στην Βίρτους.
Ναι ο Βεζενκοφ και ο Baldwin πάνε πολύ πιο εύκολα στην γραμμή από το καλύτερο offensive guard στην Ευρώπη Kendrick Nunn!
Είναι καλό όλοι να παραδεχόμαστε πότε ευνοούμαστε και να μην φοράμε τα «πράσινα» ή τα «κόκκινα» γυαλιά μας.

Conclusions


Μετά από 2500 λέξεις (που ΣΙΓΟΥΡΑ ΟΛΟΙ ΔΙΑΒΑΣΑΤΕ 😊) ποιο είναι το τελικό συμπέρασμα;

Ο Παναθηναϊκός είναι ΚΑΛΑ. Αλλά δεν είναι το «καλά» που θα ήθελα.

Η επιθετική ικανότητα της ομάδας ήταν δεδομένη πριν καν αρχίσει η χρονιά οπότε αν ξεκινούσαμε «σκουριασμένοι» μπροστά λίγο πολύ όλοι γνωρίζαμε ότι θα βρίσκονταν λύσεις όσο περνούσε η χρονιά.
Η ανησυχία πολλών ότι οι πλάγιοι μας, με εξαίρεση τον Grigonis, είναι streaky εκτελεστές έχει σχεδόν εξαφανιστεί καθώς οι περισσότεροι εκτελούν εξαιρετικά από μακριά**.
Η περσινή πληγή των rebound φέτος φαίνεται να έχει επουλωθεί σε έναν αρκετά καλό βαθμό.
Η άμυνά σου όμως έχει υποστεί downgrade. Η προσπάθεια της ομάδας να εντάξει παίκτες στο rotation έχει οδηγήσει σε ασυνεννοησίες στην άμυνα. Πέρα από τα ελεύθερα σουτ που παράγονται σκεφτείτε:

  • Πόσες φορές έχουμε δει 2 παίκτες πάνω σε έναν αντίπαλο επιθετικό με την μπάλα και μετά να φεύγουν και οι δύο από επάνω του καθώς νομίζουν ότι δεν είναι δική τους ευθύνη ο παίκτης;
  • Πόσες φορές ο Juancho μαρκάρει 2 παίκτες στον χώρο λόγω μπερδέματος;
  • Πόσες φορές ο Grant και ο Nunn έχουν χάσει ή έχουν «αφήσει» τον προσωπικό τους αντίπαλο να τους περάσει, περιμένοντας την σωστή βοήθεια από τον ψηλό για να γίνει triple switch, και ο ψηλός δεν τοποθετείται σωστά;


Ο Παναθηναϊκός πέρσι έστησε ένα περιφερειακό τέρας, κλείνοντας τα περισσότερα σουτ, βάζοντας χέρια στην μπάλα, κ.α. Φέτος οι αντίπαλοι νιώθουν πιο άνετα με εσένα, κάτι που αποτυπώνεται στο AST% που δέχεσαι (5η χειρότερη επίδοση με 62.1).

Θα προτιμούσα να είμαστε στην κατάσταση της Fener (- τους τραυματισμούς φυσικά). Μιας ομάδας που ενώ έχει κάνει γκέλες, έχει πάρει όλα τα @ παιχνίδια της βγάζοντας σκληράδα στην άμυνα σχεδόν σε κάθε τομέα, ενώ παράλληλα είναι πολύ πιθανό ότι η (μέχρι στιγμής mediocre) επίθεση είναι θέμα χρόνου να πάρει μπρος αν λογαριάσει κανείς την απίστευτη εκτελεστική δεινότητα του Roster.
Τα νούμερα της Fener είναι παρακάτω:
https://3stepsbasket.com/club/fenerbahce-ulker/stats?season=euroleague-2025

Η ομάδα καλείται να βρει τα σχήματα που κερδίζουν, και αυτά τα σχήματα είναι πάντα Two-Way. Κανένας δεν κέρδισε με «όσα βάλω και όσα φάω».


**Τα νούμερα των πλαγίων του Παναθηναϊκού στις εκτελέσεις είναι τα παρακάτω. Θα βάλω όλους όσους έχουμε δει να έχουν ξεκάθαρα off-ball ρόλους στην ομάδα. Προσοχή, το δείγμα είναι μικρό οπότε δεν είναι πλήρως αντιπροσωπευτικό του τι θα δούμε έπειτα.


Jerian Grant:
https://3stepsbasket.com/player/jerian-grant/shooting?season=euroleague-2025
Marius Grigonis:
https://3stepsbasket.com/player/marius-grigonis/shooting?season=euroleague-2025
Ιωάννης Παπαπέτρου:
https://3stepsbasket.com/player/ioannis-papapetrou/shooting?season=euroleague-2025
Cedi Osman:
https://3stepsbasket.com/player/cedi-osman/shooting?season=euroleague-2025
Juancho Hernangomez:
https://3stepsbasket.com/player/juancho-hernangomez/shooting?season=euroleague-2025
Ντίνος Μήτογλου:
https://3stepsbasket.com/player/konstantinos-mitoglou/shooting?season=euroleague-2025