Κάθε σωστή off season που σέβεται τον εαυτό της χρειάζεται ένα δυνατό σήριαλ με μπόλικο δράμα.

Κι αν πέρσι οι πολλές μεταγραφές που έπρεπε να κάνει ο Παναθηναϊκός στην προσπάθεια του να επιστρέψει στο προσκήνιο, έδιναν πολύ “ψωμί” για να ασχοληθεί ο κόσμος όλο το καλοκαίρι, φέτος τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Το δράμα χρήζει διαφορετικού σεναρίου και αυτό φρόντισαν να το γράψουν ήδη πολύ πριν την έναρξη της ευρωπαϊκής off season οι φήμες για πιθανή επιστροφή του περσινού MVP της Ευρωλίγκας στην Ευρώπη.

Το σήριαλ Βεζένκοφ έχει αρχίσει εδώ και πολύ καιρό, από τότε που τελείωσε η σεζόν στο NBA για τους Kings και υπάρχει λόγος για αυτό.

Ο λόγος που έπρεπε να αρχίσει νωρίς είναι ότι είναι πιθανό να μην μας απασχολήσει για πολύ μέσα στο καλοκαίρι, αλλά να τελειώσει σύντομα και άδοξα.

Πως μπορεί να γίνει αυτό;

Απλά με ένα trade που θα στείλει τον Βεζενκοφ σε μια ομάδα της αρεσκείας του που θα του δώσει χώρο και χρόνο για να ξαναπροσπαθήσει με καλύτερες για τον ίδιο προϋποθέσεις να δείξει ότι μπορεί να σταθεί στο καλύτερο πρωτάθλημα του χρόνου.

Τα λεφτά είναι πολλά άλλωστε και αυτό καθιστά δύσκολη τόσο την απελευθέρωσή του από αρχές Ιουλίου, όσο και τη συνειδητή επιλογή να τα παρατήσει και να γυρίσει στην Ευρώπη χωρίς να επιδιώξει μια δεύτερη ευκαιρία.

Το πόσο περίπλοκο είναι να γυρίσει φέτος Ευρώπη ο Βεζενκοφ έχει αναλυθεί αρκετά (για μια ενδελεχή ανάλυση της κατάστασης δες εδώ) και δεν σκοπεύω να μπω σε αυτήν την κουβέντα ξανά.

Αυτό το άρθρο έχει σκοπό να είναι η χαρά της off season άλλωστε, και για αυτό θα επικεντρωθώ στις φήμες που τον θέλουν να επιστρέφει Ευρώπη θέτοντας ένα διαφορετικό ερώτημα.

Γιατί κάνουν σαν τρελοί οι δύο αιώνιοι για τον Βεζένκοφ και κατά πόσο πρέπει να είναι το αντικείμενο του πόθους τους αυτό το καλοκαίρι με καθαρά αγωνιστικά κριτήρια;

Ακολουθεί unpopular opinion επί του θέματος.

Πρώτα όμως να ξεκαθαρίσω προς αποφυγήν παρεξηγήσεων ότι ο Βεζενκοφ είναι όντως παικταράς και ότι προσωπικά τον γουστάρω πολύ. Πάρα πολύ.

Οπότε δεν εννοώ ότι δεν αξίζει να ασχοληθούν μαζί του λόγω αγωνιστικής αξίας.

Με αυτό ως δεδομένο, πιστεύω – και θα εξηγήσω στη συνέχεια γιατί – ότι δεν είναι η καλύτερη δυνατή προσθήκη ούτε για τον Ολυμπιακό ούτε για τον Παναθηναϊκό αυτήν την off season.

Πάμε να πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά όμως.

Vezenkov for Olympiacos: The Return

Οι απανωτές αποτυχίες του Ολυμπιακού στην τελική ευθεία της σεζόν, όταν και κρίθηκαν οι μεγάλοι τίτλοι, βλέπε Ευρωλίγκα και Πρωτάθλημα, έβαλαν μεγάλη πίεση στην off season των κόκκινων.

Ειδικά από τη στιγμή που ο αιώνιος αντίπαλος δεν τους εκθρόνισε απλά στην Ελλάδα, αλλά το έκανε όντας ήδη πρωταθλητής Ευρώπης.

Είναι περιττό νομίζω να επαναλαμβάνουμε τα αυτονόητα, ότι δηλαδή οι δύο αιώνιοι λειτουργούν σαν συγκοινωνούντα δοχεία με αποτέλεσμα ό,τι συμβαίνει στον έναν, καλό ή κακό, να επηρεάζει άμεσα ή έμμεσα και τον άλλον.

Στο πλαίσιο λοιπόν της λαϊκής απαίτησης για σημαντική ενίσχυση στο μεταγραφικό παζάρι που έφερε η απόκτηση των μεγάλων τίτλων από τον πράσινο αιώνιο, η περίπτωση Βεζένκοφ επικοινωνείται ως εκ των ουκ άνευ για τον Ολυμπιακό, αν ο παίκτης επιστρέψει τελικά στην Ευρώπη αυτό το καλοκαίρι.

Δεξιά κι αριστερά, σχετικοί και άσχετοι με το άθλημα, επιχειρηματολογούν χωρίς ίχνος δισταγμού ή αμφιβολίας ότι ο Ολυμπιακός πρέπει να ξεκινήσει τις μεγάλες προσθήκες του από τον Βεζενκοφ και ότι όλη η εξέλιξη του μεταγραφικού του σχεδιασμού θα εξαρτηθεί από την έκβαση αυτής της κομβικής υπόθεσης.

Εδώ θα αφήσω στην άκρη τη φημολογία που θέλει τον Ολυμπιακό ως το απόλυτο φαβορί στις προτιμήσεις του Βεζενκοφ αν επιστρέψει στην Ευρώπη και θα πάω κατευθείαν στο ψητό.

Είναι ο Βεζενκοφ αυτό που πραγματικά λείπει από τον φετινό Ολυμπιακό;

Και αν έλθει με τα λεφτά που ακούγονται, δηλαδή 3,5εκ το χρόνο, αυτό θα επηρεάσει θετικά ή αρνητικά τον υπόλοιπο σχεδιασμό;

Αν αφήσουμε κατά μέρος την ανάγκη των μεταγραφολάγνων για μεταγραφικές βόμβες, μια απλή ματιά στο υπάρχον ρόστερ του Ολυμπιακού καταδεικνύει ότι μια προσθήκη Βεζενκοφ μάλλον θα περιπλέξει πολύ τα πράγματα αντί να τα απλοποιήσει.

Ο Ολυμπιακός αυτή τη στιγμή έχει 5 ξένους παίκτες στη frontline με συμβόλαιο για του χρόνου. Από αυτούς οι δύο αγωνίζονται στο 4, δηλαδή στη θέση του Βεζενκοφ, και οι τρεις στο 5.

Που και πως ακριβώς θα χωρέσει ένα ακόμα 4αρι; Η κοινή λογική λέει ότι χωρίς αποχώρηση δεν χωράει.

Το πιο αστείο εναλλακτικό σενάριο που κυκλοφορεί είναι ότι θα ανέβει ο Peters στο 3 για να χωρέσουν όλοι. Κάτι τέτοιο όμως είναι wishful thinking, καθώς ο εξαιρετικός φέτος Peterς μπορεί να ανταποκριθεί στο 3 μόνο για κάποια λεπτα σε ειδικά σχήματα, αλλά επουδενί δεν μπορεί να παίξει μόνιμα εκεί.

Είναι ξεκάθαρο λοιπόν, για όποιον δεν εθελοτυφλεί ότι αν αποκτηθεί ο Βεζενκοφ ένας εκ των Peters, Petrusev θα πρέπει εν καιρώ να θυσιαστεί.

Υπάρχει βέβαια και το σενάριο να θυσιαστεί ο Wright ώστε να μετακινηθεί o Petrusev στο 5 κατά κύριο λόγο, αλλά και αυτό είναι εξίσου απίθανο κατά τη γνώμη μου για δύο λόγους.

Πρώτον, ο Petrusev δεν μπορεί να δώσει στο 5 αυτά που δίνει o Wright, χαρακτηριστικά δηλαδή που λείπουν απεγνωσμένα από τους δύο sevenfooters της ομάδας. Δεύτερον ακόμα και σε αυτό το σενάριο ο χρόνος του Petrusev θα πρέπει και πάλι να περιοριστεί σημαντικά. Μιλάμε για έναν ταλαντούχο παίκτη που αποκτήθηκε με τριετές συμβόλαιο και αποτελεί πρότζεκτ της ομάδας. Πόσο εύκολο είναι να ακυρωθεί έτσι;

Το επόμενο ερώτημα είναι πόσο εύκολο θα είναι να πει κάποιος στον Peters, έναν παίκτη που φέτος μπήκε με εξαιρετικό τρόπο στα άδεια παπούτσια που άφησε πίσω του ο Βεζενκοφ και για αυτό ανανεώθηκε πρόωρα εν μέσω της σεζόν, ότι θα πρέπει να κάνει πάλι ένα ή και δύο βήματα πίσω στο ροτέισον για να βρει τον απαραίτητο χρόνο ο Βεζενκοφ, ο οποίος δεν θα γυρίσει για να παίζει για 20′.

Στις ομάδες υπάρχει ένα κομβικό πράγμα που λέγεται ισορροπίες. Όσοι απαιτούν τον Βεζενκοφ εδώ και τώρα πίσω και σίγουρα θα αρχίσουν τα λαϊκά δικαστήρια αν αυτό τελικά δεν συμβεί, δεν φαίνεται να νοιάζονται για τέτοιες λεπτομέρειες.

Στην ουσία απαιτούν την προσθήκη ενός πανάκριβου συμβολαίου από την ομάδα τους σε μια θέση όπου όχι μόνο δεν υπάρχει κενό, αλλά η ομάδα είναι πλήρης.

Απαιτούν δηλαδή να ξοδευτούν 3,5 εκ για έναν παίκτη που όσο καλός και να είναι με την παρουσία του θα προκαλέσει σοβαρό θέμα στο μοίρασμα του χρόνου και τη διαχείριση των υπόλοιπων παικτών στο ρόστερ.

Και φυσικά υπάρχει και έτερο καυτό ερώτημα που προκύπτει από μια πιθανή προθήκη Βεζενκοφ με 3,5εκ το χρόνο.

Μια τέτοιου κόστους μεταγραφή τι περιθώριο θα αφήσει στο μπάτζετ του Ολυμπιακού για την προσθήκη ενός πραγματικά καλού παίκτη στα γκαρντ; Ενός παίκτη που όπως έχουν τα πράγματα πλέον στην ευρωπαϊκή αγορά θα μπορεί να έλθει μόνο από την απέναντι πλευρά του Ατλαντικού κάποια στιγμή από τα τέλη Ιουλίου και μετά;

Κατά τη γνώμη μου, αντί οι οπαδοί του Ολυμπιακού να απαιτούν Βεζενκοφ εδώ και τώρα αυτό το καλοκαίρι, θα έπρεπε να απαιτούν τα λεφτά που ακούγονται για τον Βεζενκοφ να δοθούν εκεί που η ομάδα τους πονάει πραγματικά. Εκεί που είναι το μεγάλο πρόβλημα.

Στα γκαρντ!

Να δοθούν σε ένα ή ακόμα και δύο γκαρντ (ένα κόμπο και ένα δυαροτριαρι π.χ) πολύ υψηλής ποιότητας που θα αλλάξουν το δέρμα της περιφέρειας ώστε να καταστήσουν τον Ολυμπιακό πραγματικά ανταγωνιστικό όταν θα κρίνονται οι τίτλοι.

Καλό θα είναι να θυμούνται όλοι ότι με τεσσάρι ηγέτη στην Ευρωλίγκα δεν …νίκησε κανείς. Το παράδειγμα του μυθικού συμβολαίου της Μπαρτσελόνα στον (καλύτερο του Βεζενκοφ) Μιροτιτς είναι εκεί για να μας το υπενθυμίζει εμφατικά.

Vezenkov for Panathinaikos: The Revenge

Και πάμε τώρα στον έτερο των αιωνίων, ο οποίος – ω του θαύματος – εμφανίζεται ως εξίσου ισχυρός μνηστήρας και διεκδικητής του παιχταρά. Οι λόγοι και εδώ φαντάζουν πρωτίστως επικοινωνιακοί παρά αγωνιστικοί.

Αν στον Ολυμπιακό μια επιστροφή Βεζενκοφ θα κατευνάσει τα πλήθη που θέλουν πίσω τον MVP τους για να νιώσουν ότι οι πρόεδροι κάνουν τα πάντα για την ομάδα, στον Παναθηναϊκό ο ιδιοκτήτης έχει φροντίσει εντέχνως πλην σαφώς να επικοινωνήσει μια ενδεχόμενη μετακίνηση του Βεζένκοφ στο πράσινο στρατόπεδο ως την νέα μεγάλη τιμωρία που θα επιβάλλει στους αντίπαλους οπαδούς για τις ύβρεις στο πρόσωπο του.

Εδώ είναι νομίζω το κατάλληλο σημείο να αναφέρω εν είδει υποσημείωσης ότι αυτές οι επικοινωνιακές λογικές κυριαρχούν σε δύο ομάδες Ευρωλίγκας με δύο από τους καλύτερους προπονητές στην Ευρώπη.

Και αναρωτιέται κανείς αναπόφευκτα, αυτοί οι δύο τι ρόλο παίζουν σε όλο αυτό;

Πόσο επηρεάζονται στις αποφάσεις τους από τις επικοινωνιακές ανάγκες του πολέμου εντυπώσεων ανάμεσα στα δύο κλαμπ και ειδικότερα ανάμεσα στους ιδιοκτήτες τους;

Ομολογώ ότι αυτό είναι ένα ερώτημα στο οποίο αδυνατώ να απαντήσω.

Αυτό στο οποίο μπορώ να απαντήσω με αρκετή σιγουριά όμως είναι ότι και Παναθηναϊκός είναι πλήρης στο 4, οπότε μια προσθήκη του Βεζένκοφ σε αυτό το ρόστερ θα προκαλέσει και εδώ περισσότερα προβλήματα από όσα θα λύσει.

Το αντίστοιχο του σεναρίου “μετακίνηση του Peters στο 3” στο πράσινο στρατόπεδο είναι το “μετακίνηση του Μήτογλου στο 5”. Έτσι απλά και λύθηκε το πρόβλημα.

Εκ πρώτης όψεως αυτό μπορεί να φαντάζει πιο βατό και εφικτό, αλλά δεν είναι. Είναι εξίσου προβληματικό με το αντίστοιχο σενάριο του Ολυμπιακού, καθώς είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα ο Μήτογλου να δίνει κάποια πεντάλεπτα ως stretch 5 σε σκόρπια ματς, όπως έκανε συχνά και με επιτυχία φέτος, και άλλο να πρέπει να μετακινηθεί μόνιμα εκεί για όλα τα ματς.

Για να συμβεί μια τέτοια μετακίνηση με επιτυχία, αν θεωρήσουμε ότι ο παίκτης είναι διατεθειμένος να το κάνει σε συνεννόηση με το προπονητικό σταφ, αυτό θα απαιτούσε ειδική προετοιμασία όλο το καλοκαίρι από τον Μήτογλου, βασική προϋπόθεση της οποίας θα ήταν η μυϊκή ενδυνάμωση του.

Διότι είναι άλλο πράγμα να σπρώχνεις αντίπαλα πεντάρια για 5’ σε σκόρπια ματς μέσα στη σεζόν, και άλλο να πρέπει να τα σπρώχνεις αποτελεσματικά για 15’ σε κάθε ματς.

Ένα ξεκάθαρο πρόβλημα σε αυτό το υποθετικό σενάριο είναι ότι ο Μήτογλου φέτος το καλοκαίρι δεν έχει και πολύ χρόνο για ατομική δουλειά σε αυτήν την κατεύθυνση, καθώς συμμετέχει με την εθνική στο προ-ολυμπιακό και, όλοι ευχόμαστε, στη συνέχεια και στους Ολυμπιακούς αγώνες.

Αυτό σημαίνει λοιπόν ότι όχι μόνο δεν θα μπορεί να ρίξει την κατάλληλη δουλειά για να προετοιμάσει το κορμί του για μια θέση με διαφορετικές απαιτήσεις δύναμης και αντοχών στα σπρωξίματα, αλλά και ότι θα ξεκινήσει τη νέα σεζόν και με αρκετή επιβάρυνση.

Επιπλέον, ο Βεζενκοφ αν επιστρέψει Ευρώπη θα το κάνει για να παίζει 28′ ακατέβατα και όχι για να μοιράζεται τον χρόνο εξίσου με το δεύτερο 4αρι της ομάδας.

Αυτό σημαίνει ότι σε ενδεχόμενη προσθήκη του δεν θα απαιτηθεί μόνο η μετακίνηση και ο περιορισμός του Ντίνου στο 5 για να γίνει χώρος γι’ αυτόν, αλλά και ότι ο διαθέσιμος χρόνος στο 4 θα είναι περιορισμένος και για τον Juancho.

Μιλάμε για τον παίκτη που είχε κομβική παρουσία σε όλα τα μεγάλα ματς που καθόρισαν τη φετινή πορεία του Παναθηναϊκού προς τους τίτλους, το τελείωμα της σεζόν από τον οποίο έδειξε ότι του χρόνου η ομάδα του μπορεί να περιμένει ακόμα καλύτερα πράγματα (ειδικά στο επιθετικό κομμάτι όπου υστέρησε φέτος).

Με ποια ακριβώς λογική θα περιθωριοποιηθεί σε μόνιμα δεύτερο ρόλο ένας τέτοιος παίκτης που μάλιστα πληρώνεται 2εκ; Και τι επίδραση θα έχει αυτό στην απόδοσή του;

Όλα αυτά μας δείχνουν ένα πράγμα. Πιθανή απόκτηση Βεζενκοφ από τον Παναθηναϊκό για “να ενισχύσει ο πρόεδρος την ομάδα πικάροντας τους απέναντι” δεν θα είναι τίποτα άλλο από μια πανάκριβη προσθήκη με σοβαρό ρίσκο να διαταράξει για τα καλά τις ισορροπίες στο πράσινο ρόστερ και ενδεχομένως να οδηγήσει αργά ή γρήγορα έναν εκ των Juancho ή Μήτογλου εκτός ομάδας.

Παρότι οι δηλώσεις του κόουτς Αταμαν ως τώρα δείχνουν ότι ο πρωταθλητής Ευρώπης ψάχνει για αυτό που πραγματικά του λείπει, δηλαδή ένα πεντάρι που θα πλαισιώσει σωστά τον απελπιστικά μόνο του Lessort, κλείνοντας έτσι ονειρικά το ρόστερ της επόμενης σεζόν μετά και την εξαιρετική προσθήκη του Zo Brown, οφείλω να ομολογήσω ότι δεν είμαι απόλυτα ήσυχος ότι αυτό θα συμβεί τελικά.

Δεν νιώθω καθόλου σίγουρος ότι ο κόουτς δεν θα πειστεί να ρισκάρει την άρον άρον μετακίνηση του Ντίνου στη θέση του πενταριού που λείπει πίσω από τον Lessort, αν τελικά οι συγκυρίες το επιτρέψουν και του προσφερθεί ο Βεζενκοφ του 40% τρίποντο στο πιάτο από τον ιδιοκτήτη.

Η Vezenkovmania μπορεί να έχει αρκετό δράμα να προσφέρει για να κάνουν εκπομπές οι δημοσιογράφοι που ζουν από κάτι τέτοια σήριαλ, αλλά σε όρους μπάσκετ είναι μια προβληματική συνθήκη και για τους δύο “αιώνιους” μνηστήρες του παίκτη.

Όποιος και από τους δύο τον αποκτήσει, θα έχει πληρώσει ένα κάρο λεφτά για να προσθέσει έναν εξαιρετικό παίκτη σε μια θέση που κανείς εκ των δύο δεν έχει χώρο.

Μπορεί οι αναλυτές από τα Λιντλ να λένε ότι, όταν είναι διαθέσιμος ο Βεζενκοφ τον παίρνεις χωρίς δεύτερη σκέψη, αλλά στο μπάσκετ τα πράγματα δεν λειτουργούν με τη λογική όλοι οι καλοί χωράνε σε όλα τα ρόστερ.

Το να ξοδέψεις τα εκατομμύρια που ακούγονται για να αγοράσεις έναν γρίφο ως προς τη διαχείριση του χρόνου και το μοίρασμα των ρόλων σε ομάδες με έτοιμο κορμό μπορεί να ακούγεται δελεαστικό σε όσους ζουν για τις μεταγραφικές βόμβες, αλλά μπορεί στο τέλος να προκαλέσει έκρηξη στα αποδυτήρια.