Στον ορισμό του για την ελευθερία, ο Νίτσε γράφει:

Freedom is the will to be responsible for ourselves. It is to preserve the distance which separates us from other men. To grow more indifferent to hardship, to severity, to privation, and even to life itself.

Η ελευθερία συνεπάγεται θυσίες και δύσκολες αποφάσεις. Να ορίζουμε εμείς τη ζωή μας, όποιες κι αν είναι οι προκλήσεις και οι συνέπειες!

Να φεύγουμε από καταστάσεις που δεν μας αξίζουν, πηγαίνοντας αντίθετα στην ανθρώπινη φύση, η οποία τείνει συχνά στην αναζήτηση της άνεσης.

Η ιστορία της μεταγραφής του Σλούκα στον Παναθηναϊκό το καλοκαίρι του 2023 είναι αυτή της δικαίωσης όλων όσων επιχείρησαν να διεκδικήσουν αυτό που πραγματικά άξιζαν!

Η νίκη όσων διάλεξαν το δύσκολο μονοπάτι.

Ο Σλούκας έκανε αυτό το βήμα δύο φορές. Την πρώτη, αναγνώρισε πως για να γίνει η καλύτερη έκδοση του αγωνιστικού του εαυτού πρέπει να πάει δίπλα στον καλύτερο προπονητή στην ιστορία της Ευρωλίγκας.

Η μετάβαση στη Φενέρ του Ομπράντοβιτς, αν και έμοιαζε ως ένα απόλυτα λογικό βήμα για την καριέρα του, είχε και τον αντίστοιχο βαθμό δυσκολίας μιας και οι απαιτήσεις ήταν σαφώς υψηλότερες, ενώ η μεταγραφή έφερε και αντιδράσεις από τον κόσμο του Ολυμπιακού. Αυτό ήταν ένα τίμημα που ευχαρίστως πλήρωσε για να εδραιωθεί στους κορυφαίους γκαρντ της Ευρωλίγκας.

Το δεύτερο βήμα, ήταν ένα που μέχρι πριν δύο χρόνια ούτε ο ίδιος πίστευε πως θα χρειαστεί να κάνει. Μετά την επιστροφή του στον Ολυμπιακό ο Σλούκας θα βρεθεί σε ένα ιδανικό περιβάλλον για να οδηγήσει την ομάδα του και τον ίδιο σε μια ακόμα κατάκτηση Ευρωλίγκας.

Δυστυχώς όμως, σε πολλούς οργανισμούς οι κοινοί στόχοι συχνά επισκιάζονται από την ανάγκη κάποιων προσώπων να επιβάλουν το δικό τους. Αυτή η ανάγκη έχει συχνά βαθύτερες ρίζες.

Προσπαθώντας να δημιουργήσει ένα «ασφαλές» γι’αυτόν περιβάλλον, ένα οικοδόμημα του οποίου αυτός θα ήταν ο απόλυτος άρχων, ο προπονητής του Ολυμπιακού αναζήτησε νέους πρωταγωνιστές. Παίκτες που αν και δεν είχαν τις ηγετικές και αγωνιστικές ικανότητες του Σλούκα, θα ήταν πιστοί ακόλουθοι του πλάνου του, δε θα έπαιρναν πρωτοβουλίες, δε θα απαιτούσαν παραπάνω από όσα τους δόθηκαν, δε θα απειλούσαν την «ηγεμονία» του.

Ένα τέτοιο ασφαλές περιβάλλον επιθυμούσαν να χτίσουν στον Ολυμπιακό, ένα που ανεξάρτητα από το ταλέντο, όλοι θα είχαν θεσπισμένο ταβάνι και ο μόνος τους σκοπός θα ήταν να εξυπηρετήσουν ένα πλάνο, να ζήσουν και να πεθάνουν με αυτό ακόμα κι αν αντιληφθούν στην πορεία πως δεν οδηγεί στο επιθυμητό αποτέλεσμα.

Για μένα το ασφαλές και σταθερό περιβάλλον είναι μια συνθήκη που έχω αγαπήσει και μισήσει ταυτόχρονα. Δεν είναι ένας δεδομένα θετικός ή αρνητικός όρος. Κάτι που σου προσφέρει ασφάλεια και σταθερότητα μπορεί κάλλιστα να σου δηλητηριάζει την ύπαρξη με αναρίθμητους άλλους τρόπους. Το ιδανικό μπορεί να είναι αρκετά διαφορετικό για τον καθένα από εμάς, μιας και διαφορετικά «θέλω» μας επιβάλλει η ιδιοσυγκρασία μας, το θυμικό μας, οι στόχοι μας. Αυτή η υποκειμενικότητα φέρνει και μια εκρηκτική σύγχυση στους περισσότερους. Έτσι το εκάστοτε γεγονός, θα ερμηνευτεί με χίλιους διαφορετικούς τρόπους καθώς πίσω από κάθε ερμηνεία θα βρίσκονται διαφορετικά όρια, διαφορετικά υποκείμενα.

Για τους περισσότερους, λοιπόν, το να αρκεστεί ένας 34χρονος παίκτης με μια γεμάτη καριέρα στο ρόλο που είχε στον Ολυμπιακό των δύο σερί πρωταθλημάτων και Final Four Ευρωλίγκας έμοιαζε φυσικό επακόλουθο.

Το καλοκαίρι του 2023 όμως, κατά τη διάρκεια των συζητήσεων για το συμβόλαιο-επίλογο της καριέρας του Σλούκα, η ύβρις από σύσσωμο τον οργανισμό του Ολυμπιακού τον ώθησε στο να πάει στον Παναθηναϊκό.

Εκεί πήρε τα ηνία και το ρίσκο να ηγηθεί μιας νέας ομάδας υπό τις οδηγίες ενός νέου προπονητή και με το μόνο στόχο που αρμόζει σε έναν τέτοιο οργανισμό, την κορυφή!

Η δολοφονία χαρακτήρα που ακολούθησε, επιβεβαιώνει αυτά που αναφέρθηκαν παραπάνω περί εκρηκτικής σύγχυσης. Για κάποιους ήταν αχαριστία, για άλλους φιλαργυρία, αλλά δυστυχώς ελάχιστοι είδαν σε αυτή την κίνηση μια έκρηξη αντικομφορμισμού.

Το ταλέντο απαιτεί ελευθερίες! Το ταλέντο δεν περιορίζεται, αλλά επιδιώκει, βρισκόμενο σε μια συνεχή αναζήτηση της πρόκλησης.

Ο Σλούκας δεν πείστηκε να πάει στον Παναθηναϊκό για τα χρήματα. Η διαφορά είναι αναλογικά μικρή σε σχέση με το άθροισμα των συμβολαίων του για να υποστεί μια δολοφονία χαρακτήρα που σίγουρα περίμενε βάσει της πρώτης του μεταγραφής(ίσως όχι σε τέτοιο βαθμό).

Ο Σλούκας έχοντας την απαιτούμενη αυτογνωσία, συνειδητοποίησε ποιο θα ήταν το ιδανικό περιβάλλον για να ευδοκιμήσουν τα αγωνιστικά και ηγετικά χαρακτηριστικά του.

Ο τρόπος παιχνιδιού του Αταμάν, οι ελευθερίες που δίνει στο ταλέντο, ο ακομπλεξάριστος κι αξιοκρατικός τρόπος που διοικεί το εκάστοτε σύνολο, έκαναν την επιλογή να μοιάζει εύκολη.

Οι πρώτοι μήνες, όπως σε κάθε νέα προσπάθεια, είχαν δυσκολίες και αναποδιές που έθρεφαν το μένος όσων παρερμήνευσαν την απόφαση. Αναμενόμενες δυσκολίες στο μονοπάτι προς την κορυφή. Η ομάδα όμως άρχισε να γίνεται καλύτερη με τον καιρό. Ο προπονητής έκανε τις αντίστοιχες προσαρμογές κι ο πραγματικός στόχος άρχισε να μοιάζει όλο και πιο εφικτός.

Η τελική ευθεία της χρονιάς μας χάρισε έναν Σλούκα που δεν είχαμε ξαναδεί. Η απόλυτη δικαίωση σε κάθε πτυχή της. Δεν ήταν ένας ακόμα παίκτης. Ήταν ο ηγέτης που όφειλε να οδηγήσει μια ομάδα στην κορυφή της Ευρώπης. Ήταν αυτός που χρειαζόταν ο Παναθηναϊκός για να ανέβει για 7η φορά στην κορυφή!

Οι 30αρες στη σειρά με τη Μακάμπι, το απόλυτο ποσοστό ευστοχίας στον τελικό απέναντι στη μηχανή της Ρεάλ, οι 25 πόντοι σε 11 λεπτά στο τελευταίο παιχνίδι των τελικών με τον Ολυμπιακό, τα «Κώστας Σλούκας οε οε οε» στην Αθήνα και στο Βερολίνο, ήταν το ζενίθ μιας από τις ομορφότερες ιστορίες στον αθλητισμό!

Ο Κώστας Σλούκας πήρε μια απόφαση που όφειλε στον εαυτό του και δικαιώθηκε! Δεν άφησε άλλους να ορίσουν τον τρόπο με τον οποίο θα κλείσει την καριέρα του.

Ο αθλητισμός δεν είναι μόνο ψυχαγωγία, αλλά μπορεί να αποτελέσει και πηγή έμπνευσης.

Σε τέτοιες ιστορίες μπορούμε να βρούμε παραβολές που ίσως μας βοηθήσουν να αλλάξουμε κι εμείς όσα μας πνίγουν. Κι αν δε μπορέσουμε, τουλάχιστον να είμαστε ήσυχοι ότι κάναμε το καθήκον μας, ότι κυνηγήσαμε την ελευθερία μας!

Το πλάνο 3ετίας του Παναθηναϊκού είχε έναν κύριο στόχο, την κατάκτηση της Ευρωλίγκας. Με την επίτευξή του από την πρώτη κιόλας χρονιά, η ομάδα είναι ελεύθερη να συνεχίσει να χτίζει πάνω σε αυτή την επιτυχία για να φτάσει σε νέα ύψη. Για να πιάσει αποδόσεις που θα «τρομοκρατήσουν» την Ευρώπη.

Αυτή η ομάδα μπορεί να πραγματοποιήσει το απόλυτο, όχι μόνο επειδή έχει τις προσωπικότητες να το κάνει, αλλά κυρίως γιατί έχει έναν τέτοιο ηγέτη.