EironMan
Η λατρεμένη μας Ευρωλίγκα ξεκίνησε πιο νωρίς από ποτέ (ψάχνοντας πρόσφατα κάτι σχετικό με τον ΠΑΟ διαπίστωσα ότι η 22/10 που θα δώσει το 7ο του φετινό ματς είναι η ημερομηνία κατά την οποία ΞΕΚΙΝΗΣΕ η Ευρωλίγκα 2008/09), πράγμα που σημαίνει ότι είμαστε στην καλύτερη ώρα.
Αυτή των εντελώς υπερβολικών και εξωφρενικά βιαστικών συμπερασμάτων.
Και το πρώτο τέτοιο ομολογώ πως είναι ότι το content μοιάζει ακόμα κάπως φτωχό.
Ή μήπως όχι;;
Ας ξεκινήσουμε απ’το ότι η νο1 ομάδα παραγωγός τέτοιου δέχθηκε ισχυρό πλήγμα με την αλλαγή προπονητή και την στροφή σε πιο τετριμμένες καταστάσεις.
Εντός παρκέ άνετες νίκες απέναντι σε “αδύναμους”, εκτός παρκέ δηλώσεις για σεβασμούς –soooft– και “είμαι ευχαριστημένος με τα παιδιά παρότι χάσαμε”.
Και αυτές οι άνετες νίκες αποτελούν πλέον το μοναδικό 3-0 ξεκίνημα του ΠΑΟ στο όλοι-με-όλους σύστημα (2016/17 και δώθε), αλλά και από όταν προπονητής του ήταν τελευταία φορά κάποιος Ζέλικο Ομπράντοβιτς (2011/12).
Εντάξει, βοηθάει και το πρόγραμμα λίγο σε αυτά (ευχαριστούμε AI ή μάλλον πλέον SI).
Πράγματι, είναι μια κατάσταση που είχαμε ψιλοξεχάσει – αλλά όχι ΤΟΣΟ ΟΣΟ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΕΣΥ που μας έχεις πρήξει (και θα συνεχίσεις να το κάνεις, το ξέρω) αφού “ανασάναμε ξανά χάρις στα 500 135.000 πράγματα που άλλαξαν επιτέλους γιατί είχαμε αγανακτήσει”, μη μπορώντας να διαχωρίσεις, (γιατί ας μη γελιόμαστε, δε μπορείς) μεταξύ της εύλογης κριτικής στον προηγούμενο (διάβασε όλα τα σχετικά άρθρα στο σάιτ που βρίσκεσαι), της στήριξης στον νυν και αεί, και του κόμπλεξ που σε πλημμυρίζει.
Τέλος πάντων δίνουμε τόπο σε αυτά αφού τώρα προπονητής είναι ο Ζοτς που, τουλάχιστον για την ομάδα αυτή, δε μπορεί ούτε έχει ανάγκη (γκουχ γκουχ, σκουντάω εσένα τον από πάνω) να συγκριθεί με κανέναν.
Σε κάποια λοιπόν πρώιμα αγωνιστικά επί μέρους:
- Σίσκο πάρε λίγο μαθήματα απ τον ΠΚ0 για το πως πασάρουν χωρίς λάθη. Επίσης εύχομαι το 1/8 τρίποντα vs Μακάμπι να μην ήταν επειδή σε έλουσε ήδη κρύος ιδρώτας που έρχεται η Φενερ (33% δίποντο και 29% τρίποντο στα περσινά πλέι-οφς απέναντι της🥶).
- Κέντρικ πάρε μαθήματα από ΠΚ0.-
- Χουάντσο ευχαριστούμε για την προσφορά σου, έχουμε Λευτέρη τώρα – εξαιρετικό το Scary (Lef)Tery.
- ΠΚ αφού σε είδα να
πετυχαίνεις έστω τη στεφάνηβάζεις τρίποντο απ’τη γωνία έχεις free pass κριτικής για τη σεζόν. - Ματίας Λεσόρ.
Τα υπόλοιπα όταν παίξουμε κανα σοβαρό ματς.
Και μιας και μίλησα για σοβαρότητα, δε μπορώ παρά να θαυμάσω την απόφαση της Ζαλγκίρις να στηρίξει το ιστορικά υψηλό μπατζετ της με βασικό SG τον μαδαφάκιν Κάρσεν Έντουαρντς, και πρακτικά ΜΟΝΑΔΙΚΟ πρωτεύοντα χειριστή τον, να το πω ευγενικά, όχι φημισμένο για τη διαθεσιμότητα του, Γκος.
Έξω ο Γκος, κουνάει χέρια πόδια ο Βαλανσιούνας ζητώντας τη μπάλα, τρώει σφαλιάρες, αγκωνιές κλπ. (κανονικά θα έπρεπε να ξεκινάει τα ματς με 10 κερδισμένα φάουλ και άλλες τόσες εκτελεσμένες βολές, αλλαααα) παίρνει καλή θέση, μα παίρνει και τα α***** του Κάρσεν που μπουμπουνίζει σουτόνια (συνήθως τούβλα).
Update: Τελειώνοντας το κείμενο διαβάζω ότι συνελήφθη να οδηγεί μεθυσμένος, πράγμα το οποίο τοποθετώ στα υπέρ του, μιας και εξηγεί πολλά για τον τρόπο παιχνιδιού του, αλλά δείχνει και ψήγματα λογικής: φήμες λένε ότι το ποτό είναι ο μόνος τρόπος επιβίωσης στο Κάουνας.
Καλή ομάδα πάντως και όντας πλήρης έχει υψηλό ταβάνι.
Ένα ταβάνι που έπεσε στο κεφάλι της Εφές με αυτό που έπαθε ο αγαπημένος Μάικ.
Αν αυτό το κείμενο γραφόταν λίγες μέρες πριν θα αναφερόταν στον 36χρονο, 1.85 τύπο, που σηκώθηκε και τάπωσε στα ίσα το αντίπαλο 4αρι.
Ελπίζω αυτό το αδιανόητο highlight να μην είναι το τελευταίο αυτού του υπερπαίκτη, ενός εκ των κορυφαίων όλων των εποχών (μάλλον ο GOAT από όσους δεν έχουν κατακτήσει το τρόπαιο).
Στη σεζόν της Εφές πάντως δε βλέπω πλέον κάποιο φως ελπίδας.
Φαίνεται να υπάρχει ένα μαύρο σύννεφο πάνω τους εδώ και 2 χρόνια.
Αντίθετα, λίγο παραδίπλα η Φενερ συνεχίζει τον δεύτερο «Χρυσό Αιώνα» της, με το σπαρτιατικό (χαχα, την πιάσατε την αντίθεση έτσι;) μπάσκετ του Σαρας να δίνει σε αυτήν τις νίκες που χρειάζεται και στα σώματα των αντιπάλων ατελείωτο πόνο.
Πολλοί βετεράνοι παιχταράδες, μάστορες στο 1vs1, όλο και κάποιος θα καθαρίσει κάθε φορά.
Στο ματς που βάρεσε 50% τρίποντο (σπάνιο) έβαλε 100, στα άλλα έβαλε κάτω από 80 (#analysis).
Για την τρίτη ομάδα της Πόλης έχω να πω προς το παρόν μόνο ότι ο λατρεμένος Ουένιεν –κατάμαυρο δέρμα, ολόχρυση καρδιά, #λειπεις– Γκάμπριελ έχει παίξει μόλις 33 λεπτά σε 3 αγώνες, έχει πάρει 4 ριμπάουντ συνολικά και έχει κάνει ένα μπλοκ.
Τρώνε 94 κατά μέσο όρο.
Εχουν κερδίσει όμως την ομάδα που δείχνει χειρότερη από όλες μέχρι τώρα, aka Μακάμπι, η οποία ειλικρινά στο ματς του ΟΑΚΑ από ένα σημείο και μετά που η διαφορά ξέφυγε, μου έδωσε την εντύπωση ότι οι παίκτες της έπαιζαν σα να ψάχνονται να φάνε τον Κάτας.
Δεν έχει με τίποτα ρόστερ για τέτοια εικόνα, αλλά τέλος πάντων ΔΕ ΘΑ ΚΛΑΨΟΥΜΕ ΚΙΟΛΑΣ ΓΙΑ ΔΑΥΤΟΥΣ.
Ούτε φυσικά θα κλάψουμε εμείς τα 6 μύρια το χρόνο που εξακολουθεί να παντελονιάζει ο Μίσιτς για να βλέπει τον Μπράιαντ να ξεκινάει πάλι τη σεζόν σε επίπεδα MVP και να τον ξελασπώνει.
Για να είμαι δίκαιος, ο Βασίλης καθάρισε με δύο τρίποντα στο τέλος το ματς στο Βελιγράδι vs Αστέρα.
Αφού είχε ξεκινήσει με… 1/11 (wtf dude, και Κάρσεν συγνώμη για ο,τι είπα πριν).
Επίσης ο Σατοράνσκι καρφώνει ακόμα.
Speaking of Αστέρας, ο τραυματισμός του Τζέιμς μάλλον τους γλίτωσε (προσωρινά;) από την αναζήτηση προπονητή που λογικά θα πληρώσει τη νύφη, όπως και οι προηγούμενοι.
Μα ρε φίλε, έχεις Μονέκε, Νουόρα, Μπάτλερ και αποφασίζεις αυτό το πράγμα να το εμπλουτίσεις με τη φιλοπονία και το αμυντικό IQ (το περίφημο D.I.Q. όπως αναφέρεται στις μπασκετικές εγκυκλοπαίδειες) του Τζόναθαν του Μότλεϊ ;
Αν συνεχίσει καλά η Παρτίζαν βλέπω μέχρι και λαϊκά δικαστήρια εδώ.
Η οποία Παρτίζαν έχει ξεκινήσει παίρνοντας κεφάλι στη μάχη του καλύτερου καραφλού κόουτς της Γηραιάς Ηπείρου.
Η μάχη θα είναι σφοδρή όμως.
Προς το παρόν σίγουρα μπράβο του που, όχι μόνο συμμάζεψε το μπ…. χάος που είχε αφήσει ο washed προηγούμενος, αλλά παρουσιάζει και πολύ σοβαρό two-way σύνολο στη νέα σεζόν χωρίς τρομακτικές προσθήκες.
Σκάρτοι 80 παθητικό.
Κεβάριους Χέιζ αμυντικάρα.
(Παίζουν τώρα στη Μαδρίτη και μετά απ όσα έγραψα βλέπω να τρώνε 125).
Αυτό το ματς θα είναι και το πρώτο εντός έδρας για τη σουπερκυπελλούχο Ρεάλ που το παλεύει με την προσαρμογή στο στιλ του νέου προπονητή, χωρίς επιτυχία προς το παρόν.
Η σεζόν είναι μεγάλη, αλλά η υπομονή του Πέρεθ και η εμπειρία του Μαρτίνεθ από τέτοιους πάγκους, μικρές.
Μαλεντόν, θα μας δείξεις κάτι, αδερφέ;
Λίγο πιο βόρεια, στην Καταλονία, κι αν είναι που ψάχνονται.
Ειλικρινά δεν μπορώ να πω πολλά για τη Μπάρτσα πέραν του ότι:
1) μου βγάζει μια θετική προδιάθεση το ρόστερ, αλλά
2) ακόμα και αν στρώσει η ομάδα δεν αμφιβάλλω ότι θα κάνουν κάποια μαλ κάτι από το front office για να την διαλύσουν.
Μα Σέκουλιτς;;;
Αντίθετα στη Βαλένθια (μην το λέτε αυτό το λέξη) βλέπω σοβαρή προοπτική παρά τις τεράστιες απώλειες.
Αυτό το Σορτς, Μπρούκς, Τέιλορ, Μουρ, Σουπερί μου φαίνεται υπέροχο, ενώ ο καλόγερος ξεκίνησε σούπερ.
Αμυντικά και δη στη ρακέτα, οκ, έχει ο θεός (θα τρώμε 95, μπορούμε να βάλουμε 96).
Κοντέ αν κάνεις σεζόν MVP πάλι, θα αποδείξεις ότι κακώς γκρίνιαζαν που με το ζόρι έφτανες τη μπάλα στη στεφάνη από το τρίποντο.
Σορτς, Βαλένθια, Μαρτίνεθ, insert gif γάτου με war memories.
ΠΑΜΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ
Για την ακρίβεια πολύ παρακάτω, στη Μπασκόνια με τη γραμμή ψηλών για τα σκυλιά FIBA Europe Cup (σόρρυ Φαρίνταρε).
Συνολικό ρόστερ προς το παρόν με ταβάνι τα Eurocup playoffs.
Το τελευταίο ισχύει μάλλον και για την ASVEL, αλλά χαλάλι που βαρέσατε διάλυση και πήραμε Φρανσισκο απ το πουθενά βλέπουμε επιτέλους ΜΕ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ τον λατρεμένο Πάτι Μιλς στην Ευρωλίγκα.
Ο Τόνι (Άντονι) Πάρκερ κάνει τον πρόεδρο, gm, προπονητή, Βλάσση Τσάκα και πολύ καλό Λιβανέζο, όπως (kudos) διάβασα στο twitter.
Παρόμοια θα ήταν τα πράγματα και για την Παρί αν δεν είχε τη διαστημική ατραξιόν που ακούει στο όνομα Ναντίρ (σοβαρή προσπάθεια να κρατηθώ και να μην κάνω σκουντικό λογοπαίγνιο με το ζενίθ)
Τώρα θα ήταν η σειρά να πω κάτι για τη Μονακό αλλά… RIP οπότε μεταπηδώ σε άλλη μια ομάδα με τεράστια ιστορία, δηλ. τη Ντουμπάι.
Τσάβι. Άσουτοι PGs. Οκόμπαρος. Μπέικον-Μούσα. 25 Pf/C και θωρηκτό Καμπενγκέλε.
Με τον προπονητή και τους παίκτες που έχουν είναι για ψηλά.
Προσωπικά, άσχετα με αυτό, θα ήθελα να τους δω να παίζουν μπουνιές στα αποδυτήρια.
Πιστεύω υπάρχει καλή μαγιά για κάτι τέτοιο.
Κάτι που πχ, δεν πιστεύω ότι θα γίνει ποτέ στο Μιλάνο γιατί, βασικά, για να παίξεις μπουνιές πρέπει να υπάρχει κάποια προσωπικότητα και συναίσθημα.
Μέχρι και ο πανηγυρισμός στο νικητήριο μπάζερ-μπίτερ vs Βίρτους μου έβγαλε μια ανιωθίλα.
Στην Αρμάνι πρέπει να υπάρχει μια μαγική πύλη έξω απ το γήπεδο από την οποία περνάς και γίνεσαι φλατ σε όλα.
Ή τους ρίχνουν κάτι στο νερό.
Αρκετά καλό ρόστερ για οποιαδήποτε άλλη ομάδα.
Και μιας και μιλάμε για Βίρτους και πανηγυρισμούς σε μπάζερ-μπίτερ (οι τύποι μέσα σε τρεις μέρες έπαιξαν δύο ματς που κρίθηκαν με εύστοχο BB, δεν παίζει να έχει ξαναγίνει) να πω ότι ΣΤΗΡΙΖΩ ΑΝΑΦΑΝΔΟΝ τόσο την ενέργεια των παικτών της να κάνουν πανηγυρικό κύκλο στα μούτρα του αντίπαλου προπονητή όσο και του κόουτς Μπι να τους σπρώξει.
Σκηνικό που έγινε σε ματς 3ης αγωνιστικής regular season μεταξύ δύο ομάδων που δεν ανταγωνίζονται άμεσα σε τίποτα.
Ελιναι το content για το οποίο διψάμε και μπράβο τους.
Και με αυτό φτάσαμε στον ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ ΕΥΡΩΠΗΣ Ολυμπιακό (ένα μίνι χαστούκι υπενθύμισης δώρο για εσένα που ανήκεις στην πλειοψηφία που διαβάζει το κείμενο και έφτασε μέχρι εδώ).
Στον οποίο ασχολούνται με το ότι «τρώνε πολλούς πόντους», με το πόσο και αν λείπει ο Θωμάς –μήπως ήμουν ο μ… τελικά– Ουόκαπ, με το αν αξίζει τα πολλά λεφτά ο Ντόρσι, καλύτερα Χεζόνια ή Ντιαλό, θα ευστοχήσει επιτέλους σε απόπειρα μπουνιάς ο Ταϊρίκ, κλπ. κλπ. θέματα για να-χουμε-να-λέμε μέχρι να κυλήσει η σεζόν προς άλλο ένα αναπόφευκτο F4, αφού η ποιότητα, η καθοδήγηση και η συνοχή είναι too much για τη συντριπτική πλειοψηφία του ανταγωνισμού.
Έφτασα ως εδώ και συνειδητοποίησα ότι δεν κόλλησα κάπου τη Μπάγερν.
Συμπαθητική ομάδα, ωραίο γήπεδο, γκλας φλορ, σπουδαίος οργανισμός, Ομπστ=φρούτο.
Αυτό το κείμενο υποσχαχαχαχ, ευελπιστώ να γράφεται από δω και πέρα μετά από –σχεδόν– κάθε αγωνιστική της Ευρωλίγκας, εστιάζοντας στον ΠΑΟμπισι αλλά με αναφορά και στα υπόλοιπα ματς, τα οποία κατά συντριπτική πλειοψηφία ΔΕ θα έχω δει (παρά μόνο τα HL).
Με περισσότερα αβάσιμα συμπεράσματα, στατιστικά, ειρωνίες, κριντζ, κριτική (κυρίως σε ό,τι έχει γραφτεί εδώ μέσα προηγουμένως) και ΠΡΟΦΑΝΩΣ, με καταπράσινα γυαλιά πάντα απολύτως αντικειμενικά.
