Τι γίνεται με τον Harden και τους Clippers;
To φαινόμενο Halliburton.
Η συνύπαρξη Γιάννη-Lillard.
Οι εκνευριστικά καλοί Heat.
Οι Sixers στην μετά Harden εποχή.
Αυτά κι άλλα πολλά θα διαβάσετε στο παρακάτω κείμενο, με αφορμή τα πρώτα 20 παιχνίδια που έχει δώσει πάνω κάτω η εκάστοτε ομάδα.
EAST
1. Boston Celtics
Οι Celtics αυτή την στιγμή είναι η πιο έτοιμη ομάδα από αυτές που παίζουν στην Ανατολή και θεωρούνται contenders για τον τίτλο.
Ο κορμός παρέμεινε ο ίδιος έχοντας σε κεντρικό πλάνο το δίδυμο Tatum-Brown. Αυτό που άλλαξε είναι το παιχνίδι γύρω από αυτούς. Ο Holiday ήρθε για να πάρει τον ρόλο του Smart στην περιφέρεια σε μια ξεκάθαρη αναβάθμιση μιας και ο Jrue είναι ήδη πρωταθλητής έχοντας έναν αντίστοιχο ρόλο, κάτι που είναι πολύ σημαντικό για μια ομάδα που έχει πολύ ταλέντο αλλά της λείπει ξεκάθαρα το μέταλλο.
Και αυτό μπορεί να το φέρει ένας αθλητής που έχει τρυπήσει το ταβάνι του, έχει ξεπεράσει τις όποιες προσδοκίες είχαν δημιουργηθεί για αυτόν και που στο τέλος κατέκτησε το δαχτυλίδι όντας ο ίδιος πρωταγωνιστής σε όλη την διάρκεια του δρόμου.
Από την άλλη ο Porzingis φαίνεται επίσης να κουμπώνει καλά μιας και είναι συνηθισμένος να βρίσκεται σε ομάδες που τον προορίζουν σαν δεύτερο πόλο εκτέλεσης και δημιουργίας (Knicks με Carmelo, Mavs με Doncic). Ταυτόχρονα ο White έχει κάνει άλματα προόδου στον τομέα της εκτέλεσης και της αμυντικής συνέπειας.
Γενικά όλα μοιάζουν ιδανικά για τους Celtics αν και εγώ ηχώ το καμπανάκι για δύο πολύ καίρια θέματα. Πρώτον δεν υπάρχει καθόλου βάθος στο rotation. Ναι είναι σύνηθες να βλέπουμε ομάδες να κλείνουν το rotation όταν τα γάλατα σφίγγουν, αλλά οι Celtics μετράνε μετά βίας 6 μπασκετμπολίστες που μπορούν να σταθούν στο επίπεδο σε καταστάσεις play-off.
Ο ένας από αυτούς μάλιστα θα είναι ο Horford στα 37 του, ο οποίος θα κληθεί να τα βάλει με όλους τους ψηλούς στην Λίγκα.
Τώρα κάτι Pritchard και κάτι Braun είναι σαφές ότι είναι unplayable σε καταστάσεις play-off (Mykhailiuk τι πήγες να κάνεις εκεί;).
Κι αν το κοντό rotation είναι ο νούμερο ένα εχθρός των Celtics τότε ο δεύτερος είναι ο προπονητής τους, ο οποίος προσωπικά δεν μου γεμίζει το μάτι ως προς κατά πόσο μπορεί να παρέμβει και να αλλάξει την μοίρα ενός αγώνα όταν κάτι στραβώσει.
Μένει να δούμε αν θα μπορέσει αυτό να αλλάξει μέσα στην σεζόν, αν και τα περυσινά play-off και οι σειρές με τους Sixers και τους Heat ήταν ενδεικτικά της όλης φάσης.
2. Philadelphia Sixers
Με αέρα Nurse πλέον η ομάδα και χωρίς τον Harden, ο οποίος επέλεξε να τα ξανασπάσει με τον Morey, οι Sixers δείχνουν να βγάζουν υγεία.
Είναι ξεκάθαρο ότι για την περυσινή αποτυχία έφταιγαν σε μεγάλο βαθμό τόσο ο Rivers, όσο και ο Μουσιάς, οπότε καλώς έκανε ο Morey και επέλεξε να συνεχίσει δίχως αυτούς.
Ο Nurse είναι ένας σοβαρός προπονητής. Πολύ καλός στην στελέχωση, στο να χτίζει two way σύνολα και να βελτιώνει αθλητές.
Με την φυγή του Harden η μπάλα έχει περάσει αρκετά περισσότερο στα χέρια του Maxey, ο οποίος φαίνεται έτοιμος για αυτόν ρόλο πραγματοποιώντας μια εξαιρετική σεζόν έως τώρα. Φαίνεται πως η χημεία με τον MVP Embiid να είναι σε εξαιρετικό επίπεδο μιας και αρέσκονται στο να τρέχουν 2on2 επιθέσεις και δράσεις βασισμένες στην pick’n’roll συνεργασία.
Ταυτόχρονα το υπόλοιπο ρόστερ είναι πιο γεμάτο σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια αν και πιστεύω ότι είναι ένα trade μακριά από το να μπουν για τα καλά στην κουβέντα για το πρωτάθλημα.
Νομίζω πως είναι η ώρα του Harris να χαιρετήσει μαζί με κάποιον ή κάποιους από αυτούς που έστειλαν οι Clippers για το trade του Harden (Batum-Morris-Covinghton) και στην θέση τους να έρθει ένας που θα πλαισιώσει πραγματικά την δυάδα Maxey-Embiid.
O Siakam θα πω ότι έχει όλο το πακέτο και προσωπικά δεν τον βλέπω να μένει άλλο στους Raptors.
Συνολικά έχουμε μια πολύ θετική εικόνα.
3. Milwaukee Bucks
Οι Bucks τώρα, είναι λογικό ακόμα να ψάχνονται στο παιχνίδι τους μιας και ήρθε ένας superstar, ο οποίος ζητάει μπάλες και έχει μάθει να παίζει το παιχνίδι διαφορετικά σε σχέση με τον Γιάννη (ο οποίος έτρεχε τις περισσότερες επιθέσεις). Οπότε είναι δύσκολο για την εκάστοτε ομάδα να προσαρμοστεί άμεσα σε μια νέα τέτοια συνθήκη, όταν όλο το club τα τελευταία τουλάχιστον 6 χρόνια ήταν στημένο γύρω από τον Γιάννη (και παραμένει να είναι).
Δεν είναι τυχαίο πως τα πολύ καλά παιχνίδια του Γιάννη έγιναν εν τη απουσία του Lillard και τα πολύ καλά παιχνίδια του Dame έγιναν όταν δεν έπαιζε ο Αντεντοκούνμπο.
Θα πάρει χρόνο η όλη διαδικασία, ειδικά από την στιγμή που ο Middleton δεν είναι ακόμα στο 100% για να αποτελέσει τον glue guy.
Θα επαναλάβω όμως πως το προηγούμενο format της ομάδας είχε πιάσει ταβάνι οπότε πολύ καλώς το front office των Bucks προχώρησε στο συγκεκριμένο trade. Θα παίξουν στα ίσα τις πιθανότητές τους για το πρωτάθλημα.
4. Miami Heat
Οκ, κουραστικά ΚΑΛΟ μπάσκετ από τους Heat του Spoelstra βγάζοντας κάτι τυχαίους rookie να παίξουν. Τι πιο σύνηθες θα έλεγε κανείς.
Με τον Herro να μένει εκτός με χτύπημα στον αστράγαλο (οκ, λογικό μιας και ο Profanatica είχε πει σε πρόσφατο podcast ότι φέτος θα ήταν η χρονιά του, είναι τυχερός ο φίλος Tyler που ζει ακόμα), φάνταζε δύσκολο για τους Heat να βρουν τον δρόμο για τις νίκες μιας και χάνουν πολύ σε firepower από την περιφέρεια.
Κι όμως ακόμα και χωρίς τον Herro, με τον Butler να κάνει την γνωστή του συντήρηση στην regular, με τον Lowry να είναι κάτι μεταξύ εν ενεργεία μπασκετμπολίστα και παλαίμαχου (no hate), το Miami συνεχίζει να βρίσκει λύσεις και να παράγει καλό μπάσκετ.
Με τον Duncan Robinson να μοιράζει 20ρες, με κάτι Highsmith και Jaquez Jr. να έχουν εμφανιστεί στο rotation, μα το πιο βασικό με τον Bam επιτέλους να μοιάζει πιο aggressive και να δείχνει έτοιμος να αλλάξει επίπεδο στο επιθετικό κομμάτι.
Για να δούμε που μπορούν να φτάσουν οι φετινοί Heat, κι αν θα επιλέξει ο Riley να ρισκάρει κάνοντας ένα trade και φέρνοντας έναν superstar στο πλάι του Butler μιας και η υπόθεση Lillard ναυάγησε.
5. Orlando Magic
Εξαιρετική εικόνα μέχρι στιγμής για τα παλικάρια του Orlando. Και προφανώς ο όρος παλικάρια δεν είναι τυχαίος, μιας και οι Magic έχουν μια από τις πιο σκληρές άμυνες στην Λίγκα.
Με άρμα τους την εξαιρετική περιφερειακή άμυνα και την πίεση πάνω στην μπάλα (Suggs πολύ δυνατό εργαλείο) αλλά και την προστασία του ζωγραφιστού (επιστροφή Isaac στο rotation, τα αδέρφια Wagner και ο Bitadze προσφέρουν πολύ μέγεθος) οι Magic έχουν κερδίσει μέχρι στιγμής τις εντυπώσεις στην Ανατολή.
Οι πιθανότητες να μείνουν τόσο ψηλά στην συνέχεια του πρωταθλήματος μοιάζουν ελάχιστες μιας και δεν είναι ακόμα έτοιμοι για κάτι τέτοιο, όμως είναι άκρως θετικό ότι ενώ είναι ακόμα in the making έχουν βρει κάποιες σταθερές στο παιχνίδι τους και έχουν τον Paolo Banchero για να επενδύσουν τα επόμενα χρόνια.
Συνολικά μια καλή δουλειά.
6. Indiana Pacers
Όλος ο οργανισμός κινείται γύρω από τον Tyrese Haliburton, ο οποίος αργά ή γρήγορα θα είναι στην συζήτηση για το βραβείο του MVP.
Είναι τρομερή η επάρκεια που επιδεικνύει τόσο στο κομμάτι της εκτέλεσης, όσο και στην δημιουργία. Είναι τρομακτικός ο τρόπος που διαβάζει το παιχνίδι για την ηλικία του και αυτό φαίνεται από το γεγονός, ότι με τον ίδιο ως βασικό χειριστή και χωρίς άλλον elite μπασκετμπολίστα δίπλα του οι Pacers τρέχουν μια από τις πιο παραγωγικές επιθέσεις στην Λίγκα.
Ο Haliburton είναι ο παίχτης που ξαναβάζει τους Pacers στον χάρτη.
Μπορεί όχι φέτος, αλλά αν πλαισιωθεί με τα κατάλληλα υλικά θα το κάνει. Ο τελευταίος που το έκανε αυτό ήταν ο George, ο οποίος όμως έπεσε πάνω στον Βασιλιά.
7. New York Knicks
Οι Knicks δεν προχώρησαν σε σημαντικές αλλαγές. Προσωπικά δεν μπορώ να δω πως θα χτυπήσουν τους Big-4 της Ανατολής (Bucks-Celtics-Sixers-Heat), μιας και είναι ξεκάθαρο ότι τους λείπει τόσο ένας πραγματικός superstar, όσο και γενικότερα η ποιότητα και το true talent.
Εξαιρετικός ο Brunson και αρκετά σκληρός πνευματικά, όμως δεν είναι superstar. Καλός και ο Randle όμως του λείπει η συνέπεια στην εκτέλεση με ό,τι αυτό συνεπάγεται για έναν παίχτη που παίζει πολύ με την μπάλα στα χέρια.
Γενικά τους λείπει πολύ η συνέπεια στην εκτέλεση από το τρίποντο παρότι ο Barrett φέτος έχει βγάλει έναν πιο 3&D χαρακτήρα.
Σκληρή ομάδα, έχει χαρακτήρα αλλά είναι ξεκάθαρο ότι αυτή την στιγμή της λείπει ο παίχτης που θα την πάει παραπέρα.
8. Cleveland Cavaliers
Είναι σαφές ότι το Cleveland είναι αυτή η ομάδα που θεωρητικά θα μπορούσε να μπει σφήνα στις ομάδες της τετράδας. Με ένα efficient δίδυμο στην περιφέρεια, με την δυάδα Mobley-Allen να δίνουν τα απαραίτητα stops πίσω, με τον LeVert σε ρόλο 6ου παίχτη και με τους Strus και Niang να προσφέρουν το απαραίτητο spacing, φαίνεται πως οι βάσεις έχουν πλέον μπει.
Το ξεκίνημα τους η αλήθεια είναι πως δεν είναι το ιδανικό. Στην αρχή της σεζόν έχασαν πολλά παιχνίδια οι Garland-Allen, ενώ μέχρι τώρα είχαν εκτός τον star της ομάδας Mitchell.
Πιστεύω πως όταν ξεκινήσουν να παίζουν όλοι μαζί θα έρθουν και καλύτερα αποτελέσματα και θα εξασφαλίσουν την θέση τους στα play-off.
Πάντως σε βάθος χρόνου είναι πιθανόν να βρεθούν στο σημείο να πρέπει να επιλέξουν μεταξύ του Mobley και του Allen μιας και τα χαρακτηριστικά τους δείχνουν να “τρακάρουν” σε μεγάλο βαθμό. Ο Mobley όσο περνάει ο καιρός μοιάζει περισσότερο με Center παρά με Power Forward μιας και είναι εξαιρετικός τόσο στις post , όσο και στις pick’n’roll δράσεις.
Προσωπικά αν έπρεπε να διαλέξω έναν από τους δύο θα πήγαινα εύκολα με τον Mobley μιας και έχει μεγαλύτερο potential, και φυσικά ξέρει περισσότερο μπάσκετ σε σχέση με τον Allen με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
9. Atlanta Hawks
Κάτι δεν πάει καλά στους Hawks. Και νομίζω ότι αυτό έχει να κάνει με τον Trae. O Young αναμφισβήτητα είναι ένας από τους πιο ταλαντούχους νέους του NBA. Αλλά μπορείς να πεις με σιγουριά ότι μπορεί να οδηγήσει μια ομάδα μέχρι το τέλος του δρόμου;
Μετά τα play-off του 2021 όπου οι Haws βρέθηκαν στους τελικούς της Ανατολής, όλοι περίμεναν την εκτόξευση τόσο του ίδιου όσο και του club. Η πραγματικότητα όμως ήταν σκληρή και οι Hawks τα επόμενα δύο χρόνια επέστρεψαν στις εργοστασιακές τους ρυθμίσεις μακριά από οποιαδήποτε επιτυχία.
Ο ίδιος ο Trae δεν έγινε καλύτερος. Μάλιστα πέρυσι ήταν ιδιαίτερα inefficient στην εκτέλεση και ήταν εμφανές ότι υπήρχε πρόβλημα στο decision making, παρότι εύκολα είναι μέσα στους top-5 δημιουργούς στην Λίγκα.
Πέρυσι δίπλα του ήρθε και ο Murray για να δημιουργήσουν ένα δίδυμο που την δεδομένη στιγμή μοιάζει inefficient παρότι είναι σαφές ότι έχουν μεγάλη ποιότητα. Όμως το ταίριασμα των χαρακτηριστικών είναι εμφανές ότι δεν είναι το καλύτερο, μιας και ο Murray και ο Young θέλουν αρκετά την μπάλα στα χέρια τους και δεν αγαπούν τόσο το off ball παιχνίδι.
Την ίδια στιγμή η άμυνα τους συνεχίζει να μοιάζει με σχολική αυλή σε ώρα διαλείμματος και είναι εμφανές η έλλειψη σκληρού mentality στην ομάδα.
10. Toronto Raptors
Κακό μπάσκετ. Όποτε έχω κάτσει να δω φέτος τους Raptors το έχω μετανιώσει. Πολύ κακό μπάσκετ στην μετά Nurse εποχή. Είναι εμφανές ότι η ομάδα θα πάει σε πλήρες rebuild και εκτιμώ πως σε αυτή την νέα μέρα δεν θα έχει θέση ο Siakam, ο οποίος είναι λογικό να ψαχτεί για μια ομάδα contender.
Ο franchise player του club είναι και θα είναι ο Barnes, του οποίου οι εμφανίσεις μοιάζουν με όαση αυτή την στιγμή μιας και επιδεικνύει σημαντική βελτίωση στο κομμάτι της εκτέλεσης και του διαβάσματος του παιχνιδιού.
Τώρα από εκεί και πέρα η ομάδα δεν έχει ποιότητα στα guard με την φυγή του Van Vleet, ενώ και στους ψηλούς υπάρχει θέμα. Με starter τους Schroder-Gary Trent Jr-Poeltl δεν μπορείς να είσαι για πολλά.
11. Brooklyn Nets
Ωραίο και νεανικό σύνολο αλλά ως εκεί. Καλό είναι να πάει σε ένα κανονικό rebuild και να αφήσει τους 3185 forward που έχει μαζέψει να πάνε να στελεχώσουν μια κανονική ομάδα contender και εκείνοι να ξεκινήσουν να χτίζουν από το μηδέν γύρω από το δίδυμο Bridges-Claxton.
Πραγματικά έχουν τόσο καλό 3&D υλικό που οι περισσότεροι contenders θα έδιναν πολλά για να το αποκτήσουν. Οι Finney Smith-Lonnie Walker-Cam Johnson-Royce O’Neale έχουν καλή ανταλλακτική αξία αυτή την στιγμή. Είναι μια καλή ευκαιρία να ξεκινήσουν από την αρχή λοιπόν.
Α, και για να μην ξεχνιόμαστε η ερώτηση του εκατομμυρίου. Ποια θα είναι η επόμενη ομάδα που θα κοροϊδέψει ο Ben Simmons ως επαγγελματίας μπασκετμπολίστας;
12. Chicago Bulls
Soft όσο δεν πάει. Είναι σίγουρο ότι πάνω σε αυτή την ομάδα έχει πέσει η κατάρα του Jordan να μην ξαναπετύχει τίποτα σπουδαίο όσο είναι εν ζωή.
Απορώ πως το front office αδυνατεί να δει πως το παρόν ρόστερ δεν είναι ικανό όχι απλά να τους κάνει διεκδικητές αλλά να τους εξασφαλίσει τα play-off.
Δυστυχώς ο De Rozan πάντα ήταν παιχταράς και μεγάλος σκόρερ αλλά ήταν λίγος και αυτό δεν θα αλλάξει τώρα στα τελειώματά του. Ο Vucevic επίσης έχει ποιότητα αλλά είναι πολύ ευάλωτος πίσω, ενώ και ο LaVine που έχουν επενδύσει τόσα πάνω του είναι απελπιστικά soft.
Ενδεικτικό της αρρώστιας που υπάρχει στο club είναι ότι μετά την πρώτη ήττα της σεζόν, στο πρώτο παιχνίδι έκαναν συνάντηση οι big-3, με το προπονητικό team και την διοίκηση για να βρουν τι φταίει.
Τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε, αναρωτιούνται με λίγα λόγια εκεί στο Chicago. Μπορεί να τους πάρει 1-2 χρόνια ακόμα αλλά στο τέλος πιστεύω ότι θα βρουν την λύση στο πρόβλημα.
13. Charlotte Hornets
Μα έχουν τον Ball που κάνει παπάδες. Μα έχουν τον Rozier που είναι τρομερός σκόρερ. Μα έχουν τον Hayward που έχει αναγεννηθεί από τις στάχτες του (μέχρι τον επόμενο τραυματισμό). Μα ο Brandon Miller δείχνει 3&D στοιχεία. Μα ο Williams είναι ο επόμενος mobile ψηλός.
Όλα αυτά μπορεί να ισχύουν και όντως ο Ball είναι απολαυστικός στο μάτι. Όμως οι Hornets δεν είναι κανονική ομάδα. Δεν έχουν καμία συνέπεια σε κανένα σημείο του παιχνιδιού τους και δεν βλέπω να μπορεί να αλλάξει αυτό μέσα στην χρονιά.
Θα πρέπει να τα βάλουν κάτω και από την αρχή να μοιράσουν πιο σωστά τους ρόλους για να βρουν κάποιες σταθερές. Για αρχή στο αμυντικό κομμάτι και έπειτα στο επιθετικό.
14. Washington Wizards
Αν μπορούσα να τους χαρακτηρίσω με μια λέξη αυτή θα ήταν ξεκάθαρα το “Τσίρκο”.
Ποιός να το περίμενε ε, ότι ομάδα με franchise players τους Kuzma-Poole θα πήγαινε από το κακό στο χειρότερο.
Πραγματικά τα λόγια περισσεύουν για αυτό το έκτρωμα που παρουσιάζουν στο παρκέ. Είναι θέμα χρόνου να πέσουν και τίποτα μπουνιές μεταξύ τους για να δέσει το γλυκό.
Το ερώτημα είναι ένα. Οι ελέφαντες πότε βγαίνουν; Πριν ή μετά τους κλόουν;
15. Detroit Pistons
Οκ μιλάμε για καταστάσεις χοντρού tanking. Πραγματικά είναι δύσκολο να κάτσεις να δεις ολόκληρα παιχνίδια τους. Δύο πολύ σύντομες παρατηρήσεις μόνο.
Ο Cunningham πρέπει να βελτιώσει πολύ το κομμάτι της εκτέλεσης αν θέλει να πρωταγωνιστήσει στην Λίγκα. Βρίσκεται σε μια ομάδα χωρίς απαιτήσεις και στόχους και θα περίμενε κανείς να δώσει πολλά παραπάνω, από όσα δείχνει ως τώρα. Έχει καλά στοιχεία ειδικά στο κομμάτι της δημιουργίας και του κάθετου παιχνιδιού, αλλά είναι τρομερά inefficient στην εκτέλεση.
Η δεύτερη παρατήρηση έχει να κάνει με τον Duren. Εξαιρετική πρώτη ύλη. Καλό positioning, φαίνεται να έχει το ένστικτο του glass cleaner, πολύ καλός στο παιχνίδι πάνω από την στεφάνι και σημαντική βελτίωση στις pick’n’roll δράσεις.
Ό,τι καλύτερο διαθέτει ο οργανισμός μαζί φυσικά με τον Cunningham.
WEST
1. Minnesota Timberwolves
Εμφανέστατα βελτιωμένοι σε σχέση με την περυσινή τους έκδοση. Είναι σαφές ότι ο Edwards πλέον έχει αναλάβει τον ρόλο του franchise player μιας και ο Towns έχει αποδειχθεί “λίγος”.
Το καλύτερο που έχουν να κάνουν οι Wolves μάλιστα είναι να ανταλλάξουν τον Towns όσο ακόμα έχει υψηλή αξία στην αγορά. Ο Gobert έχει αρχίσει να βρίσκει πλέον τα πατήματα του και φαίνεται ότι τα αμυντικά του skills θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα σε ένα σύνολο που ψάχνει να κάνει το ξεπέταγμα.
Ο ελέφαντας στο δωμάτιο είναι ξεκάθαρα ο Towns. Μένει να δούμε τι απόφαση θα πάρει στο τέλος το ίδιο το franchise, το οποίο δεν φημίζεται για αυτές. Θα επιλέξει να στηρίξει τον καλύτερο παίχτη που έχει ντραφτάρει ποτέ στην μετά KG εποχή ή θα επιλέξει να σφυρίξει για ακόμη μια φορά αδιάφορα;
2. Oklahoma City Thunder
Εντάξει, η δουλειά που έχει γίνει από τον Presti τα τελευταία 4 χρόνια είναι κάτι παραπάνω από εξαιρετική. Πήρε όσα περισσότερα μπορούσε, δεν ξεπούλησε τους stars του, έκανε καλές επιλογές στα draft και φυσικά εκμεταλλεύτηκε στο 100% τον franchise player του οργανισμού.
O Shai κάνει εκπληκτικά πράγματα τα τελευταία δύο χρόνια και το επόμενο βήμα είναι να δούμε τι μπορεί να προσφέρει σε υψηλό επίπεδο ανταγωνισμού και σε υψηλές απαιτήσεις.
Ταυτόχρονα ο Holmgren θα διεκδικήσει στα ίσα τον τίτλο του rookie of the year από τον Wemby και αυτό δικαιολογείται στο 100% με βάση τις εμφανίσεις του μέχρι σήμερα.
Τεχνικά και αθλητικά είναι σε εξαιρετικό επίπεδο (παρά τον σοβαρό του τραυματισμό), μένει να δούμε πως θα καταφέρει να εξελίξει το σώμα του.
Συνολικά οι Thunder έχουν όλα τα στοιχεία που έχει μια καλή ομάδα (elite χειριστη, 3&D παιχνίδι, rim protection) απλά τα παίρνουν από αθλητές χαμηλότερου επιπέδου σε σχέση με τις ομάδες που κάνουν contenting.
Προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι φέτος θα τους δούμε στα play-off.
3. Denver Nuggets
Οι πρωταθλητές ξεκινάνε πάλι από θέση ισχύος στην Δύση. Είναι ξεκάθαρα η ομάδα που παίζει το πιο κυριαρχικό μπάσκετ αυτή την στιγμή στο NBA και με κεντρικό πυλώνα τον καλύτερο παίχτη του κόσμου όλα γίνονται πιο εύκολα.
Two way σύνολο, εξαιρετική motion επίθεση, καλό spacing και αποστάσεις και φυσικά προσωπικό σκορ όταν χρειαστεί.
Παρά τον τραυματισμό του Murray, η ομάδα μοιάζει να μην έχει αποπροσανατολιστεί καθόλου από το μπάσκετ που παίζει. Την θέση του στο rotation πήρε ο Reggie Jackson, του οποίου η επιθετικότητα στο καλάθι και τα κοψίματα ταιριάζουν με το παιχνίδι του Jokic.
Προσωπικά ψάχνω να βρω ποια ομάδα στην Δύση μπορεί να σταματήσει τους υγιείς Nuggets και η αλήθεια είναι πως αυτή την στιγμή αδυνατώ να βρω κάποια. Ακόμα και οι Warriors που θεωρητικά μπορούν να δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα με την pick’n’roll επίθεση τους, αυτή την στιγμή δεν έχουν τα αμυντικά εργαλεία και το απαραίτητο μέγεθος για να αντιμετωπίσουν τον Jokic.
Ο μόνος που θα μπορούσε να τα βάλει με τον Joker, είναι φυσικά ο prime Davis. Όμως μπορεί να το κάνει αυτό πλέον με συνέπεια σε μια σειρά επτά αγώνων; Δύσκολο.
4. Dallas Mavericks
Irving και Doncic ένα δίδυμο που στους περισσότερους μοιάζει αρκετά αταίριαστο (και πολλοί έκραξαν την απόφαση του club, μιας και στην Ελλάδα είναι ιδιαίτερα αγαπητός ο Σλοβένος), έχουν ξεκινήσει την σεζόν πολύ δυναμικά. O Irving παίζει αρκετά λιγότερο με την μπάλα στα χέρια από ό,τι συνήθιζε στις προηγούμενες ομάδες του, όμως είναι πολύ efficient στις εκτελέσεις του.
Και δεν είναι μόνο ο Irving, μιας και ο Doncic κινείται και φέτος σε ρυθμούς MVP. Είναι ότι η βασική πεντάδα των Mavs δίνει τρομερό spacing στους δύο stars της ανοίγοντας το γήπεδο για να επιτεθούν στο καλάθι.
Για να πω την αλήθεια θεωρούσα την στελέχωση που έκαναν φέτος οι Mavs κακή. Τους λείπει πολύ το αμυντικό φίλτρο στις θέσεις των πλάγιων (μόνο ο Grant Williams φέρνει το απαραίτητο 3&D πακέτο), αλλά φυσικά λείπει και ο κλασσικός rim protector στους ψηλούς.
Παρόλα αυτά μπροστά παρουσιάζουν κάτι πολύ όμορφο, με εξαιρετική κίνηση μακριά από την μπάλα, καλά open looks και μια επίθεση που βασίζεται πολύ στο άδειασμα της ρακέτας.
Για να δούμε μέχρι που μπορούν να φτάσουν.
5. Sacramento Kings
Οι Kings συνεχίζουν από εκεί που σταμάτησαν πέρυσι. Επίθεση υψηλού ρυθμού, πολλές γρήγορες εκτελέσεις σε transition δράσεις, καλό spacing και κυκλοφορία της μπάλας στο set.
Γενικά μια καλή δουλειά.
Αυτό φυσικά δεν αρκεί όταν τα πράγματα ζορίζουν και έρθει η στιγμή για τα μεγάλα ματς. Γιατί οι Kings θεωρώ πως θα είναι στα play off τον Απρίλιο. Το θέμα είναι ότι το mentality των stars της ομάδας ελέγχεται αυτή την στιγμή. Θα μπορέσει ο Sabonis με τον Fox να ηγηθούν μιας τέτοια πορείας;
O Fox έχει δείξει clutch στοιχεία τον τελευταίο χρόνο, όμως δεν θα είναι το ίδιο εύκολο να το κάνει σε μια σειρά αγώνων απέναντι σε παίχτες που έχουν δείξει ποιοι είναι σε τέτοιες καταστάσεις (LeBron-Curry-Leonard-George-Jokic-Murray-Durant-Booker κλπ).
Ενδιαφέρον project όπως και να έχει.
6. Los Angeles Lakers
Οι Lakers όπως είχαμε αναφέρει και σε πρόσφατο podcast στελέχωσαν καλά το ρόστερ τους. Καλά για τα δεδομένα που υπήρχαν (λίγα asset, κανένα σοβαρό pick και ελάχιστο διαθέσιμο cap space).
Όμως είναι ένα ρόστερ το οποίο ζητάει από τον LeBron να βγει μπροστά. Και όταν λέμε να βγει μπροστά εννοούμε να κουβαλήσει τόσο στην regular, όσο και στα play-off.
Από τον 39χρονο LeBron.
Κάτι τέτοιο είναι αρκετά δύσκολο μιας και τον χρόνο δεν τον έχει κερδίσει κανείς, ούτε καν ο καλύτερος αθλητής που έχει πατήσει ποτέ το πόδι του σε παρκέ.
Ήδη ο James βγάζει αρκετά προβλήματα τραυματισμών και πλέον σπάνια θα προσπαθήσει να επιτεθεί στο καλάθι ενώ δεν είναι εύκολο να ακολουθήσει τους υψηλούς ρυθμούς στην άμυνα.
Υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε ο Davis να βγει μπροστά και ο LeBron να περάσει περισσότερο σε ρόλο playmaker, όμως επειδή ο Davis είναι αυτός που είναι, ζητείται από τον LeBron και να δημιουργεί και να εκτελεί και να κλείνει ο ίδιος τα παιχνίδια.
Τουλάχιστον ας ελπίσουμε ο AD να ανεβάσει την ένταση του πίσω, να δώσει τα απαραίτητα stops κοντά στην ρακέτα και να εξασφαλίσει το αμυντικό rebound ώστε να μπορέσουν οι Lakers να βρουν καλάθια στο transition.
Επίσης δεν έχω καμία εμπιστοσύνη στον Russell, ο οποίος καλώς ή κακώς είναι ο βασικός guard της ομάδας και υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να βγει μπροστά.
Σε μια ιδανική συνθήκη στο μυαλό μου ο Kyrie θα επέστρεφε στην αγκαλιά του Βασιλιά για μια τελευταία κούρσα τίτλου και θα στέλναμε τον Russell στον Doncic να κάνει τα ρεπό του Σλοβένου.
Παρόλα αυτά ποτέ κανένας δεν μπορεί να διαγράψει τον LeBron από την στιγμή που θα μπει στα play-off (εκτιμώ ότι θα τα καταφέρει).
7. Phoenix Suns
Για τους Suns τα λόγια περισσεύουν. Ήθελε πραγματικά προσπάθεια να τα κάνουν όλα τόσο λάθος στην off season. Έφεραν τον Beal για να του δώσουν τον ρόλο του pg. Στον Beal. Που δεν έπαιζε pg ούτε στους Wizards που είχε για συμπαίχτη τον Monte Morris στην θέση του playmaker. Τον Beal που τα τελευταία δύο χρόνια έχει παίξει σύνολο 60 παιχνίδια. Και επέλεξαν να πλαισιώσουν τον Booker με τον Beal. Ήθελε προσπάθεια σε μια λίγκα γεμάτη με κλασσικούς combo guard να επιλέξεις να έχεις δύο καθαρούς shooting guard.
Επίσης ήθελε προσπάθεια να βρει κάποιον τόσο επιρρεπή στους τραυματισμούς και να τον φέρεις δίπλα στον 35χρονο Durant, με τα γνωστά προβλήματα με τα οποία ταλαιπωρείται τα τελευταία τέσσερα χρόνια.
Καλά για την επιλογή του Nurkic δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Ναι ο Ayton έπρεπε να φύγει. Δεν έκανε για πρωταθλητισμό, ήταν λίγος και του έκαναν bullying όλοι οι αντίπαλοι ψηλοί (δεν θα συζητήσω καν για αυτά που του έκανε ο Jokic στα περυσινά play-off), αλλά ο Nurkic είναι σχετικά soft, πιο αργός στην pick’n’roll άμυνα και πολύ πιο επιρρεπής σε τραυματισμούς.
Γενικότερα μιλάμε για μια στελέχωση που ουδεμία σχέση έχει με το λεγόμενο “ταίριασμα των χαρακτηριστικών γύρω από τους stars σου”.
Γύρω από τους Durant-Booker θα έπρεπε να βρουν 3&D υλικό στην θέση του SF, και έναν καλό δημιουργό που να μοιράζει το παιχνίδι στην θέση του άσσου. Ενώ είναι δεδομένο ότι έπρεπε στην θέση του center να βρουν έναν ανθρωποφάγο που θα κρύβει τον ήλιο.
Αντί για αυτά επέλεξαν να πάρουν ότι βρήκαν διαθέσιμο.
Ήδη η τριάδα Beal-Booker-Durant δεν έχει βρεθεί ούτε για ένα δευτερόλεπτο ταυτόχρονα στο παρκέ. Να δούμε σε πόσα παιχνίδια θα το καταφέρουν μέχρι το τέλος της regular season.
8. Houston Rockets
Κάτι καλό έχει ξεκινήσει να χτίζεται στο Houston. Μου αρέσει πολύ η κίνηση με την υπογραφή του Van Vleet. Είναι ο κατάλληλος pg για να μοιράσει το παιχνίδι στους ταλαντούχους νεαρούς συμπαίχτες του και να τους κάνει καλύτερους.
Είναι ένας πρωταθλητής μέσα σε ένα νεανικό σύνολο. Προσωπικά τον έχω σε μεγάλη εκτίμηση γιατί και τεχνικά είναι άρτιος αλλά και πνευματικά είναι πολύ σκληρός και φυσικά είναι και αυτός ένα παλικάρι που έχει τρυπήσει το ταβάνι του.
Επίσης ας πούμε δυο λόγια για τον Sengun. Το ταβάνι είναι πολύ υψηλό για τον Τούρκο center. Εξαιρετικά τελειώματα κοντά στο καλάθι, καλός roller σε pick’n’roll καταστάσεις, πολύ καλό ball handling και passing skills υψηλού επιπέδου. Το court vision του επίσης είναι τρομερό για το μέγεθος του και την ηλικία του.
Στην Αμερική ήδη τον ονομάζουν baby Jokic και η αλήθεια είναι πως το στυλ παιχνιδιού του μοιάζει πολύ με του Σέρβου MVP, όταν πρωτοεμφανίστηκε στην Λίγκα.
Ήδη παρουσιάζεται πολύ βελτιωμένος και μένει να δούμε πως θα λειτουργήσει σε ένα σύνολο που θα έχει ως βασικό προαπαιτούμενο τις νίκες και τον υψηλό ανταγωνισμό.
Προσωπικά έχω πολύ καλό προαίσθημα για τον Τούρκο, αλλά όχι τόσο για την νεανική ομάδα των Rockets, η οποία ναι μεν ξεκίνησε καλά, αλλά της λείπουν οι “σταθερές” και η συνέπεια από το παιχνίδι της.
9. New Orleans Pelicans
Για τους Pelicans θα συνεχίσω να πιστεύω ότι ακριβώς πίστευα και την περυσινή χρονιά μιας και τίποτα δεν άλλαξε στο φετινό χτίσιμο του ρόστερ.
Ναι μεν είναι μια ταλαντούχα ομάδα, με κάποια καλά υλικά και skillful αθλητές, όμως υπάρχουν ορισμένα red flags που δεν μπορούμε να παραβλέψουμε.
Πρώτον ότι το ρόστερ είναι στημένο πάνω σε μια τριάδα αθλητών που είναι πολύ επιρρεπής σε τραυματισμούς. Τους Zion-Ingram-McCollum, πραγματικά θα είναι πολύ σπάνιο να τους δούμε και τους τρεις μαζί στο παρκέ, καθώς οι δύο πρώτοι χάνουν τουλάχιστον τα μισά παιχνίδια κάθε σεζόν.
Δεύτερο red flag είναι ότι η ομάδα δεν έχει κανονικό pg να τρέχει την ομάδα. Τον ρόλο αυτό έχει αναλάβει τα τελευταία δύο χρόνια ο McCollum, ο οποίος “βαφτίστηκε” ως τέτοιος και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποτελέσει κανονικό pg σε ομάδα με υψηλούς στόχους contending.
Τρίτο red flag και πιο βασικό. Είναι υπερβολικά soft και σίγουρα μία από τις πιο ανεμικές άμυνες της Λίγκας. Και όταν οι ίδιοι σου οι stars είναι soft, τότε είναι δύσκολο να εμπνεύσεις τους υπόλοιπους να γίνουν πιο tough.
Παρόλα αυτά θα ήθελα να δω μια γεμάτη χρονιά από τον Zion (ναι πες μας ότι τον πήρες στο fantasy, χωρίς να μας το πεις).
Όπως και να χει βλέπω τους Pelicans να μένουν και φέτος εκτός play-off.
10. Golden State Warriors
Πραγματικά είναι στενάχωρο το θέαμα φέτος στο Golden State.
Ένας κακός καλοκαιρινός σχεδιασμός, με την πιο wtf κίνηση απόκτησης του Chris Paul σε μια θέση που ήδη υπάρχει ο Steph Curry, αλλά και με την επιλογή να μην αποκτήσουν έναν πραγματικό ψηλό και να επιμείνουν στα small ball σχήματα.
Ο κακός καλοκαιρινός σχεδιασμός ήρθε και κούμπωσε με την τραγική εικόνα που δείχνουν οι περισσότεροι κομβικοί παίχτες στο ενεργό rotation των Warriors για να φτάσουμε στο σήμερα όπου αν βγάλεις από την ομάδα τον Steph, είναι δεδομένο πως την τελευταία θέση δεν θα τους την έπαιρνε κανείς.
Ο Thompson είναι σε κακή αθλητική κατάσταση και δυστυχώς φαίνεται πως δεν θα δούμε ποτέ ξανά τον παλιό καλό Klay τόσο μπροστά, όσο και πίσω.
O Green δεν παίζει με την ίδια ένταση πίσω (πιθανόν να γίνεται και διαχείριση), ενώ επιθετικά είναι τρομερά passive.
Την πιο αδικαιολόγητη τραγική εικόνα όμως την έχει ο Wiggins, ο οποίος είναι σαν να του έχουν κλέψει το ταλέντο.
Τραγικές επιλογές μπροστά, άστοχος ακόμα και σε open looks, δεν πάει καθόλου προς τα μέσα, χωρίς επιθετικές πρωτοβουλίες και iso εκτελέσεις, ενώ το mentality του αυτή την στιγμή θυμίζει τον Wiggins της Minnesota και αυτός είναι ίσως ο μεγαλύτερος προβληματισμός μου γύρω από τον παίχτη.
Ο Curry στα 35 του συνεχίζει να κάνει χρονιές MVP, όμως με αυτό το κακοστημένο ρόστερ γύρω του και με τους υπόλοιπους stars σε αυτή την κατάσταση δεν θα έχει πολλές ελπίδες για κάποια σοβαρή διεκδίκηση.
Η ομάδα φωνάζει πως θέλει αλλαγές.
11. Los Angeles Clippers
Οι Clippers ήταν μια περίεργη φάση από μόνοι τους, τώρα με την έλευση Harden έγινε περίεργη στο τετράγωνο. Οκ είναι φανερό ότι η φετινή χρονιά θα είναι το τελευταίο all-in για να διεκδικήσει η ομάδα κάτι καλό, όμως τα ερωτηματικά είναι πολλά.
Αν θα παραμείνουν υγιείς μέχρι τέλους οι Leonard-George-Harden. Αν θα μπορέσουν να βρουν ρυθμό και να μοιράσουν το παιχνίδι μεταξύ τους. Ποιος θα είναι ο ρόλος του Russ μετά το trade του Harden. Αν θα μπορέσει ο Harden σε αυτή την ηλικία να αποτινάξει από πάνω του τον μανδύα του choker.
Είναι πολλά.
Για εμένα αν ο JH καταφέρει με κάποιο μαγικό τρόπο να εμφανίσει τον Harden των Nets τότε θα μιλάμε για ένα win trade για τους Clippers. Και εντάξει προφανώς και δεν συζητάμε να τον εμφανίσει σε επίπεδο αριθμών, καθώς κάτι τέτοιο θα είναι πολύ δύσκολο.
Θα πρέπει να εμφανιστεί όμως σε επίπεδο ρόλου. Θα πρέπει να είναι ο Harden αυτός που θα μπει σε ένα pass first pg ρόλο και να μοιράσει το παιχνίδι στους Leonard-George, όπως ακριβώς έκανε με τους Durant-Irving.
Πόσες φορές στο παρελθόν έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι από τους Clippers λείπει ένας true pg για μοιράσει τους ρόλους, τις μπάλες και να βάλει σε κίνηση την επίθεση της ομάδας;
Ο καλός Harden μπορεί να το κάνει αυτό.
Ακόμα κι αν η ομάδα είναι σε κακή θέση τώρα, πιστεύω πως με τόσο ταλέντο θα είναι δύσκολο να μείνει εκτός play-off. Tο τι θα γίνει εκεί είναι μια άλλη ιστορία και θα εξαρτηθεί από την υγεία που θα έχουν οι stars της στο τέλος του δρόμου.
Είναι δεδομένο όμως πως αν φτάσουν ως εκεί, τότε δεν θα είναι εύκολο να ξεγράψεις την ομάδα του Kawhi, που έχει δείξει ξανά και ξανά από τι πάστα είναι φτιαγμένος.
12. Utah Jazz
Λίγο μπέρδεψαν τα πράγματα στην Utah με την έλευση του Collins φέτος το καλοκαίρι. Εκεί που ήταν ξεκάθαρο ότι ο Markkanen είναι ο franchise player και ο Kessler αποτελεί τον επόμενο πιο σημαντικό παίχτη που θέλουν να βγάλουν μπροστά εμφανίστηκε και ο Collins, ο οποίος ζητάει ρόλο, μπάλες και πολλά λεπτά στις θέσεις που αγωνίζονται εκείνοι.
Οι ρόλοι μπερδεύτηκαν, υπάρχουν πολλά παιχνίδια που ο Lauri ξεκινάει από το 3 για να μπορέσουν να χωρέσουν όλοι και ο Kessler δεν μοιάζει τόσο αποδοτικός όσο έδειχνε πέρυσι (ειδικά μετά τον Μάρτιο).
Είναι ξεκάθαρο πως ο Φιλανδός, βρίσκει καλύτερες συνθήκες για εκτέλεση από την θέση του pf και μου φαίνεται λίγο αλλόκοτο να προσπαθείς να του αλλάξεις ρόλο την ίδια στιγμή που παίζει το καλύτερο μπάσκετ της ζωής του.
Συνολικά οι Jazz είναι ακόμα σε φάση rebuild. Δεν βλέπω να διεκδικούν κάτι σοβαρό και φέτος, και προσωπικά βαριέμαι πολύ το παιχνίδι τους.
13. Portland Blazers
Το Portland ετοιμάζεται για γερό tanking στην μετά Lillard εποχή. Σύντομα θα δούμε και τους Grant-Brogdon να αποχωρούν για άλλες πολιτείες για να μπορέσει να προχωρήσει το σχέδιο αναδόμησης της ομάδας.
Το Portland θα προσπαθήσει να βγάλει μπροστά τους Henderson-Sharpe-Ayton στην επόμενη μέρα. Ακόμα κι αν ο Scoot ξεκίνησε πολύ άσχημα της σεζόν (τι πιο λογικό όταν στο γνωστό Ηatecast αναφέρθηκε ως εκ των υποψηφίων ROTY) δεν έχει να κάνει. Είναι ο επόμενος franchise player της ομάδας και θα στηριχτεί 100%.
Συνολικά πάντως το Portland δεν παρουσιάζει καλό μπάσκετ και αυτό είναι φυσιολογικό και επόμενο για μια τόσο νεανική ομάδα που ακόμα ψάχνει την συνέπεια στην απόδοσή της.
14. San Antonio Spurs
Στους Spurs όλα κινούνται γύρω από τον Wembanyama, ο οποίος όπως καταλαβαίνουμε συγκεντρώνει όλα τα φώτα πάνω του. The hype is real και πως να μην είναι όταν μιλάμε για έναν τεχνικά άρτιο μπασκετμπολίστα που βλέπει το παρκέ από τα 224 εκατοστά.
Είναι τρελό. Είναι ένα τέρας της φύσης και όπως είναι γνωστό είναι στην κουλτούρα των Αμερικανών να λατρεύουν τέτοια “τέρατα”. Έτσι λάτρεψαν και τον Zion όταν πρωτοεμφανίστηκε. Όχι για τις μπασκετικές του ικανότητες, αλλά κυρίως επειδή ήταν ένα τέρας της φύσης. Ένας τύπος 130 κιλά, ο οποίος πηδούσε στον Θεό και είχε μπράτσα σαν το κεφάλι του.
Όπως είχαν λατρέψει και τον Yao, όταν είχε πρωτοεμφανιστεί στο NBA πολύ απλά γιατί ήταν τεράστιος. Αλλά τι λέμε τώρα στην Αμερική λατρεύουν τον Tacko Fall και τον Marjanovic ακριβώς για τον ίδιο λόγο. Επειδή είναι τεράστιοι. Κάθε φορά που πατάνε παρκέ (μια φορά το τρίμηνο περίπου) πέφτει το γήπεδο.
Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι ο Wemby είναι καλός. Είναι πολύ καλός αν αναλογιστούμε την ηλικία του και το που βρισκόταν πριν τρεις μήνες.
Για τους Spurs δεν θα κάνω κάποιο άλλο σχόλιο μιας και όλα τα υπόλοιπα μικρή σημασία έχουν. Η ομάδα βρίσκεται σε tanking και όλοι και όλα θα στηθούν τα επόμενα χρόνια γύρω από τον Wembanyama.
15. Memphis Grizzlies
Όλα στραβά πήγαν στο Memphis από την στιγμή του αποκλεισμού τους από τον Βασιλιά και τους Lakers στα περασμένα play-off.
Ο Morant τιμωρήθηκε από την Λίγκα γιατί την είχε δει λίγο Αμερικάνος Snik (“όλοι οι δικοί μου είναι shooters”), o βαρύμαγκας, aka Pat Beverly των φτωχών, Dilion Brooks χαιρέτησε και στην θέση του ήρθε ο εξίσου αντιπαθητικός Smart και οι τραυματισμοί στους ψηλούς έρχονται ο ένας πίσω από τον άλλο (Adams, Clark, Tillman).
Οι Grizzlies λοιπόν χωρίς τον φυσικό τους ηγέτη έχουν πάρει την κάτω βόλτα φέτος. Κακό μπάσκετ, κακά αποτελέσματα, ένας συνδυασμός που τους έχει φέρει επάξια στην τελευταία θέση της Δύσης.
Ας περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει όταν επιστρέψει ο Morant αν και είναι πιθανό μέχρι να επιστρέψει να έχουν ένα ρεκόρ που δύσκολα θα ανατρέπεται στην συνέχεια του πρωταθλήματος.
Θα έλεγε κανείς πως τους χτύπησε το κάρμα, για όλες αυτές τις μεγαλοστομίες που πέταγαν ανά καιρούς και για την έλλειψη σεβασμού που έδειχναν απέναντι σε θρύλους του αθλήματος (Curry, LeBron κλπ). Το παραπάνω σχόλιο δεν έχει να κάνει με τους τραυματισμούς των παιχτών. Μακάρι να πάνε όλα καλά και να επιστρέψουν υγιείς (ειδικά ο αξιαγάπητος, αγαθός γίγαντας Steven Adams).
Αυτή ήταν μια μίνι ανασκόπηση των ομάδων του NBA στον πρώτο μήνα της σεζόν. Εσάς τι σας έκανε εντύπωση; Ποια ομάδα σας κέρδισε και ποια σας εξέπληξε αρνητικά; Θα χαρώ να ακούσω τις απαντήσεις σας παρακάτω στα σχόλια.